Frank van Wijck
freelance medisch journalist
De kwetsbaarheid van kortetermijndenken

Wat speelt in de zorg? Frank van Wijck schrijft op vrijdag over actuele uitspraken en ontwikkelingen. Deze keer: kortetermijndenken.
Wie de StemWijzer doet in de hoop te leren wat de politiek met de zorg wil, komt bedrogen uit. Het gaat alleen over het eigen risico en psychisch lijden als reden voor euthanasie. Verder zoek je het maar uit. Het verkiezingsthema ‘Zorg’ van NOS geeft in ieder geval inzicht in hoe al het zorggeld dat we met elkaar opbrengen wordt uitgegeven.
Hoe staat onze zorg er ondertussen voor? Niet best, concludeert NOS: ‘De druk op het Nederlandse zorgstelsel neemt toe, door vergrijzing en tekorten. Ook wordt de zorg minder toegankelijk, denk aan lange wachtlijsten en afstand tot zorginstellingen’. Ook de Nederlandse Zorgautoriteit stelt in haar Stand van de zorg 2025 dat de toegang tot zorg en ondersteuning en de betaalbaarheid ervan kwetsbaar blijven.
Maar ze gaat een constructieve stap verder door dit meer in detail per zorgdomein te beschrijven en oplossingsrichtingen te schetsen voor de uitdagingen daarin. Overkoepelend stelt ze dat die uitdagingen vragen ‘om een meerjarige koers die de kracht van de samenleving verbindt met de zorg en ondersteuning voor iedereen die dat nodig heeft. En ruimte geeft aan impactvolle initiatieven om zich duurzaam te verankeren in de samenleving’.
Wie maakt zich hard voor een meerjarige koers die de kracht van de samenleving verbindt met de zorg en ondersteuning voor iedereen die dat nodig heeft?
Klare taal, precies wat nodig is. Maar gebeurt het ook? Programma’s als het Integraal Zorgakkoord, het Aanvullend Zorg en Welzijn Akkoord en het Hoofdlijnenakkoord Ouderenzorg hebben weliswaar een langetermijnperspectief in zich. Maar de Raad voor Volksgezondheid & Samenleving waarschuwde vorige maand al dat integrale akkoorden ‘een illusie zijn die ons niet verder brengt’. Bart Berden lijkt dit bij zijn afscheid als ziekenhuisbestuurder voor wat het IZA betreft te bekrachtigen.
En het feit dat de overheid zich bezighoudt met details als de vijfminutenregistratie in de wijkverpleging laat in ieder geval niet zien dat ze oog heeft voor het grotere plaatje. Ondertussen kunnen ook gemeenten op een contraproductieve manier maar wat aanrommelen.
Toch is het niet allemaal kommer en kwel in de politiek, stelt Marcel Canoy op Sociale Vraagstukken. Diverse partijen laten mooie plannen voor het sociaal domein zien in hun verkiezingsprogramma’s. Inderdaad mooi – als ze na de verkiezingen ook worden waargemaakt – maar genoeg is het niet. Het groot onderhoud in de zorg ontbreekt in politieke plannen stellen Maarten van Poll en Puck Sie in FD.
Gezondheidseconoom Jochen Mierau schets een nuchter beeld van hoe dat groot onderhoud eruit zou kunnen zien. Uitzoomend werpt hij de vraag op: ‘Wat hebben we op de lange termijn nodig om Nederland gezonder te maken?’. Moeten opereren in een coalitie betekent ongetwijfeld dat hij als minister lang niet alles kan waarmaken wat hij voorstelt, maar de helft zou al een goed begin zijn.
2 reacties
Het typefoutje van “volksgezindheid” herinner ik mij nog. Ik vermoed dat we er een tweede bij hebben gekregen in “Verder zoek je het maar uit.” Toch eens wat met die o en i gaan doen, Frank?
pieter wijnheijmer
5 oktober 2025 / 16:22Haha, ‘Verder ziek je het maar uit’ ja. Veel hulp van de politiek krijg je inderdaad niet.
Frank van Wijck
5 oktober 2025 / 16:50