Robert van de Graaf

Robert van de Graaf

Verslavingsarts

Dikke mensen hebben recht op combinatietherapie

Gedrag ontstaat waar trek en druk elkaar ontmoeten. Waarom behandelen we obesitas dan met monotherapie, vraagt verslavingsarts Robert van de Graaf zich af.

Een hormoon verandert het verlangen.

Een norm verandert de verleiding.

Hormonen bepalen de trek.

Normen bepalen de druk.

Gedrag ontstaat waar trek en druk elkaar ontmoeten. En toch behandelen we obesitas met monotherapie. Een merkwaardige keuze. Want naarmate een ziekte groter, complexer en hardnekkiger wordt, stappen we in de geneeskunde juist over op combinatietherapie. Eén aangrijpingspunt is dan zelden voldoende.

Bij obesitas doen we precies het tegenovergestelde. Als artsen schrijven we steeds vaker een GLP-1-agonist voor. Een indrukwekkend medicijn. Minder food noise. Minder trek. Minder verlangen naar de gevulde koek, de zak chips en de snackbar. Dat is halve geneeskunde.

Een GLP-1-agonist behandelt de trek.

De druk verandert niet.

Het hormoon verandert de mens.

De omgeving verandert niet.

De koek ligt nog in de keukenla. Thuis staat hetzelfde eten op tafel. Collega’s komen nog steeds met gebak. Vrienden bieden nog steeds een snack aan. De supermarkt is niet veranderd. Eén van de twee aangrijpingspunten van obesitas blijft dus onbehandeld. Dat is geen kritiek op de GLP-1-prik. Het is een pleidooi voor complete geneeskunde.

Want ook de omgeving heeft behandeling nodig. Thuis. Op school. Op het werk. Onderweg. “Een omgeving waarin een Gezonde Leefstijl weer Prioriteit nummer 1 wordt.”

Een hormoon verandert het verlangen. Een norm verandert de verleiding. De één behandelt de trek. De ander de druk.

De één verandert de mens.

De ander de omgeving.

Samen vormen ze de behandeling.

Apart blijven ze monotherapie.

Vrijdag een mail ontvangen met de nieuwste blogs en artikelen? > Aanmelden voor de nieuwsbrief

Delen