Sofie Fransen

Sofie Fransen

Een mooie baan voor een vrouw

Tandarts is een mooie baan voor een vrouw, zegt een vriendin van Sofie Fransen. Bij haar ontstaat kortsluiting na deze opmerking.

We zitten in een goed gesprek, hoor ik ineens mijn vriendin zeggen: “Mijn dochter wil tandarts worden. Ik ben blij, want dat vind ik een mooie baan voor een vrouw.”

Er ontstaat kortsluiting in mijn hoofd, soort van knapje met een acute tachycardie. ‘Een mooie baan voor een vrouw?’

Ik zit hier naast één van mijn besties, we wonen op dezelfde planeet, hebben samen geneeskunde gestudeerd en zijn van dezelfde generatie. We zijn samen op 9-vriendinnen-vakantie (ik schreef hier eerder over) en dan hoor ik deze opmerking.  

“Ik meen dat echt, het is gewoon zo dat die uren beter passen om thuis alles geregeld te krijgen.” Ze ziet mijn blik. Dan, tegen mij (ik, inmiddels rood aangelopen, op het puntje van mijn stoel, bijna klaar voor de aanval): “Misschien heb jij wel geluk dat dat bij jou anders gaat.”

Dus, als een man meehelpt, heet het geluk. Als een vrouw alles doet, dan is dat gewoon normaal?

Aangezien we echt vrienden zijn, mag ik alles terugzeggen, wat ik dan ook graag doe:

“Dus, als een man meehelpt, heet het geluk. Als een vrouw alles doet, dan is dat gewoon normaal?”

Tijd om de logica te herschrijven. Ik ben zeker gelukkig met het thuisfront, maar dat ik me gelukkig mag prijzen dat we samen huis en kinderen regelen, die vat ik niet. Ik denk dat dit ‘geluk’  mede wordt bepaald door vaak genoeg het gesprek aan te gaan, afspraken te maken en bij te stellen waar nodig. Maar doe ik met deze opmerking haar relatie dan niet tekort?

We komen er niet uit. Dat mag, we hoeven ons gelijk niet te halen. We zijn vriendinnen, in zoveel hetzelfde, maar soms ook een wereld van verschil.  

Eén ding is zeker, ik heb geluk met mijn partner, maar hij ook met mij hoor.

Delen