Frank van Wijck
freelance medisch journalist
Emancipatie
Mantelzorgers die hun zorgtaak combineren met een baan, weten vaak niet dat ze recht hebben op vrije dagen. Dat werkgevers weinig behoefte voelen om hen hierover te informeren, begrijp ik nog. Maar dat werknemers die geconfronteerd worden met een mantelzorgtaak er niet naar vragen, bevreemdt mij. Zijn ze zo geconditioneerd op de aanname dat versoepeling op het werk wel niet zal kunnen dat ze niet eens de moeite nemen om de mogelijkheid te onderzoeken? Of denk ik nu te negatief en zijn de mensen die bereid zijn zich in te zetten voor mantelzorg hetzelfde type mensen dat een arbeidsethos heeft dat primair gestoeld is op de gedachte: ‘Het moet nu eenmaal, dus niet zeuren verder’.
Ook als dit laatste het geval is – en dat denk ik eigenlijk wel – is dit geen reden om de bestaande situatie maar op zijn beloop te laten. De berichten over overbelaste en zich eenzaam voelende mantelzorgers laten zich niet negeren. Zeker niet in het licht van de voorgenomen transitie van de langdurige zorg, waarin de roep om mantelzorg alleen maar sterker wordt. De mantelzorg zal hierbij niet meer beperkt kunnen blijven tot de wat oudere vrouwen die zelf niet meer in het arbeidsproces zitten. Hoogleraar actief burgerschap Evelien Tonkens waarschuwde al dat emancipatie van de functie onontkoombaar is. Ook de mannen van deze vrouwen zullen aan de slag moeten.
Maar het gaat verder dan dat. Als de transitie doorgaat zoals VWS die voor ogen staat, zullen ook de jonge generaties aan de slag moeten als mantelzorgers. De mensen dus die nog volop in het arbeidsproces zitten. Dit vraagt om gericht werkgelegenheidsbeleid en verandert de structuur van onze hele samenleving.
1 reactie
http://www.rijksoverheid.nl/documenten-en-publicaties/brochures/2009/05/29/basisfuncties-lokale-ondersteuning-vrijwilligerswerk-en-mantelzorg.html
Mantelzorg is in Nederland niet zomaar Mantelzorg. Daar is over nagedacht. Daar is over vergaderd. Daar is over geschreven. Zie de link.
Mantelzorg is pas Mantelzorg indien degene voor wie wordt gezorgd de indicatie thuiszorg heeft gekregen. Van een onafhankelijk indicatie orgaan.
En dan is de keuze officiële thuiszorg of vrijwillige gratis Mantelzorg.
AWBZ en WMO en Zvw wijzigingen zullen ervoor zorgen dat de indicatie Mantelzorg in toenemende mate zal worden verstrekt.
De bureaucratie houdt zichzelf zo wel in stand, maar dat is niet het probleem voor de bureaucratie; de bureaucratie heeft een eigen bestaansreden, losstaand van de maatschappij; macro beslag van de Overheid is in Nederland 60.3% ; van iedere euro gaat 60.3 cent via de Overheid. Een wereldrecord op 1 na: Cuba.
En dat is wel het kernprobleem van dit land.
Geef de mensen de ruimte in alle opzichten voor het verlenen van Mantelzorg. Dat impliceert daling tot Duits peil van het macrobeslag: 45%.
In Duitsland is de Mantelzorg dan ook veel sterker ontwikkeld dan in Nederland. Logisch; de Duitsers hebben meer geld tot hun beschikking dit soort zaken zelf te regelen. Bewust beleid van de Duitse Overheid. Sinds Bismarck. 1870. Tijd ver vooruit.
15% van het BNP moet dan worden teruggegeven aan de burgers. Dan heeft de burgerij de ruimte, ook financieel, om mantelzorg te leveren en zelf te zorgen voor zaken die nu via de Overheid gaan. Die gaan via de Overheid wegens het 60.3% macro beslag. Als de Overheid ervoor kiest wel af te romen, maar niet te leveren heeft de Overheid een probleem. Dat probleem komt nu boven water.
De Overheid zal eerst enorm moeten afslanken. Niet terugtreden zoals nu, maar drastisch afslanken. Snijden in eigen vlees is altijd moeilijk en helemaal voor de Nederlandse politici.
Ziet FvW dat gebeuren?
De emancipatie van de Mantelzorg dient dan ook te worden gezien als het loslaten van de burger door de Overheid. 45% moet het macrobeslag worden in Nederland. Gelijk opgaan met Duitsland. Maak Nederland een Deelstaat van Duitsland en alles komt goed: kunnen we ook eens MB of BMW rijden voor Duitse prijzen. Komt de Mantelzorg ten goede; afstanden nemen alleen maar toe.
anh jansen
4 juni 2013 / 22:49