Geen reden voor

Frank van Wijck
Frank van Wijck is medisch journalist en houdt als freelancer op maandag, woensdag en vrijdag een weblog bij op de website van Arts en Auto. Lees alle artikelen van Frank van Wijck

Uitgaand van de gedachte ‘never waste a good crisis’, klinken van diverse zijden geluiden om het zorgstelsel in deze coronatijd maar weer eens ter discussie te stellen. Onder the usual suspects bevindt zich vanzelfsprekend de SP, die als opmaat naar haar Nationaal Zorgfonds met het voorstel komt de zorgverzekering volledig inkomensafhankelijk te maken. Om in de doorrekening van het plan door het Centraal Planbureau tot een gunstige uitkomst te komen, heeft het het CPB níet gevraagd met enkele relevante facetten rekening te houden, zoals gedragsmatige effecten en arbeidsmarkteffecten. Maar ja, dat zijn natuurlijk ook maar ditjes en datjes.

Eén crisis tegelijk is echt wel genoeg

Zoals bekend, kunnen de zorgplannen van de SP in de Tweede Kamer geenszins op een meerderheid rekenen. Of het met de petitie van oud-huisarts Paul Jonas veel anders ligt, valt te bezien. Gelet op het feit dat 5.000 mensen uit diverse geledingen van de zorg zijn petitie ondertekenden, overspeelt hij zijn hand een beetje als hij stelt dat het uniek is “dat schoonmakers en artsen de handen ineen slaan.” Sommige schoonmakers en artsen ja. Nederland telt een paar honderdduizend schoonmakers  en zo’n 72.000 geregistreerde artsen, dus met 5.000 ondertekenaars van je petitie heb je nog een eindje te gaan wil je zo’n stellige uitspraak kunnen waarmaken.

Maar dan nog. Marco Varkevisser en Erik Schut leggen in ESB glashelder uit dat de coronacrisis helemaal geen aanleiding vormt om ons zorgstelsel fundamenteel te hervormen. De uitzonderlijke omstandigheden die zich nu voordoen, stellen ieder zorgsysteem voor grote uitdagingen, stellen ze. Waarom zou je je dan al die moeite op de hals halen om een in de kern naar behoren functionerend systeem overhoop te halen? Dat brengt alleen maar weer enorme overgangsproblemen met zich mee, en één crisis tegelijk is echt wel genoeg.

7 Reacties Reageer zelf

  1. E.Kriek
    Geplaatst op 6 mei 2020 om 19:50 | Permalink

    Drogredenering voor Dummies:

    1 Argumentum ad baculum – drogreden van de stok: Tegenpartij onder druk zetten door bijvoorbeeld te zinspelen op negatieve gevolgen voor de tegenpartij als de spreker zijn zin niet krijgt.

    Bijvoorbeeld: ‘ enorme overgangsproblemen’ …. en
    ‘ een crisis tegelijk is echt wel genoeg’ ;

    2 Argumentum ad hominem – persoonlijke aanval: Hierbij spreekt men twijfel uit over kennis, intelligentie, karakter of goede trouw van tegenpartij. Ook worden motieven van de ander verdacht gemaakt:
    ‘ the usual suspects’ …SP….’ opmaat naar haar Nationaal Zorgfonds’

    3 Argumenten uit de weg gaan door te schermen met zelf gekozen ‘ feiten’ , zoals eenzijdig gekozen cijfers over petities door artsen en schoonmakers.

    Graag nu dus redenen en argumenten aandragen waarom het zo goed gaat met dit stelsel, zoals hier zonder nuancering en onderbouwing gesteld wordt:

    ‘ een in de kern naar behoren functionerend systeem’ .

  2. Frank van Wijck Frank van Wijck
    Geplaatst op 6 mei 2020 om 22:04 | Permalink

    Bij 1. Over de vraag wat komt kijken bij de overgang van het ene naar het andere zorgstelsel is al eerder gepubliceerd, door mensen met veel meer economische kennis dan ik. De blog is niet bedoeld om daarover in herhaling te vallen. Afgezien daarvan: ‘tegenpartij onder druk zetten’ suggereert macht. Je kunt veel van me zeggen, maar toch zeker niet dat ik macht heb.
    Bij 2. De SP is hoe je het ook wendt of keert een usual suspect in het bekritiseren van ons zorgstelsel. Over de kennis, de intelligentie, het karakter of de goede trouw van SP’ers heb ik geen mening.
    Bij 3. Het is een feit dat de petitie vijfduizend ondertekenaars heeft. Zie de verwijzing naar Medisch Contact.

  3. E.Kriek
    Geplaatst op 6 mei 2020 om 22:13 | Permalink

    Drogredenering voor Dummies 4:
    Het autoriteitsargument.
    ‘Varkevisser en Schut zijn toch glashelder?’

    Ik verheug me op de volgende manier waarop je geen antwoord geeft.

  4. Frank van Wijck Frank van Wijck
    Geplaatst op 6 mei 2020 om 22:21 | Permalink

    Bij 4. Ik kan er ook niets aan doen, maar ze zijn inderdaad gewoon glashelder. Of je het met ze eens bent is een individuele keuze.

  5. G K Mitrasing
    Geplaatst op 10 mei 2020 om 09:30 | Permalink

    Ze zijn zo glashelder dat je door hun teksten heen kunt kijken. Klopt alles wat ze schrijven? Zijn er nog kanttekeningen of ga je het een beetje wel en een beetje niet beamen wat ze schrijven?

  6. Frank van Wijck Frank van Wijck
    Geplaatst op 10 mei 2020 om 12:59 | Permalink

    Het punt is natuurlijk dat bij ieder stelsel kanttekeningen te plaatsen zijn. Geen enkel stelsel is volmaakt, ook het onze niet. Dat is ook helemaal niet het punt dat Varkevisser en Schut willen maken. Ze leggen slechts uit dat de coronacrisis geen reden is om voor een ander stelsel te kiezen.

  7. anh jansen
    Geplaatst op 11 mei 2020 om 22:25 | Permalink

    Ieder systeem? Neen. Een centraal geleid sociaal verzekeringssysteem heeft niet de problemen die een decentraal privaat zorgstelsel heeft. De USA en Nederland laten dat zien.

    De centraal geleide systemen hebben ook te maken met het opvangen van de tijdelijke financiële extra uitgaven aan zorg. Dat gaat daar centraal; gewoon uit de centrale kas. De regionale ziekenfondsen verdelen het verder; daar waar nodig is.

    Zo niet in de USA en in Nederland. Daar zijn het de private verzekeraars die voor de verdeling van de gelden moeten zorgen. De risico’s van het verzekeren van schade. Wie betaalt nu wat en voor wie? Testen? Wie gaat ze doen? Tegen welk bedrag? En wie betaalt die testen? Zitten ze in het basispakket? Vallen ze onder eigen risico? Aanbesteden? En zo wordt er in Nederland de eerste 3 maanden amper getest; gevochten werd er om wie betaalt. De Overheid speelt het spelletje mee en heeft nu alle documenten aangaande Corona Covid 19 geheim verklaard. Eerst over 75 jaar zal de Koning excuses aanbieden voor dit Overheidsfalen.

    De private verzekeraars in Nederland zijn kleine peuters in vergelijking met hun Amerikaanse rolmodellen. Dat is nu te merken. Zodra er een niet geplande tegenvaller is doen de peuters het in hun broek en een beroep op het Catastrofe Fonds. De algemene middelen dus. De belastingbetaler dus. Die kan als herverzekeraar fungeren voor de te kleine verzekeraars.

    En waarom? Omdat die private verzekeraars zijn voortgekomen uit de ziekenfondsen van weleer en hebben verzuimd zich aan de markt aan te passen; ze zijn blijven hangen in hun oude ziekenfondsregios. Ze hebben hun risico’s niet gespreid. En dus krijgen 2 te maken met regionale extra schadelast ontwikkelingen; VGZ en CZ. Hun reserves zijn te klein? Neen, maar die zijn bedoeld voor planbare extra schadelast. Niet voor catastrofes. Toch?

    De verzekeraars hebben voorzien dat zij een beroep kunnen doen op de centrale kas. De belastingbetaler. Geen schadeverzekering zonder een deugdelijke herverzekering. De goedkoopste herverzekeraar is de belastingbetaler.

    Moral Hazard wordt dit gedrag genoemd.

    En dan nog stellen dat ieder systeem door de Corona op waarde wordt getest? Dat ieder systeem wordt uitgedaagd door de Corona Crisis?

    Nou, wat blijft er dan over van dit systeemmodel Zorgstelsel 2006?

    De peuters moeten dringend een schone onderbroek aan.

    En is het een crisis om dit disfunctionerende zorgstelsel 2006 om te bouwen tot een centraal geleid ziekenfondsmodel? Neen. De private verzekeraars zijn blijven hangen in de oude gebieden. Gewoon bordjes veranderen en klaar zijn Martin en Hugo. Kost niets. Ze blijven gewoon de gelden verdelen die zij toebedeeld krijgen uit de centrale kas. blijven gebruik maken van de ICT systemen en data banken met 75 jaar historie van iedere Nederlander. Datamining is immers het verdienmodel van verzekeraars.

    De overige zorgsystemen sparen de verzekeraars uit. Dat is de crux van het ziekenfondsmodel dat alle overige EU landen voeren. Centrale kas. Centrale inning van premies. Waarom moeilijk als het makkelijk kan?

    Scheelt 12 miljard euro per jaar.

    Daar kan je heel wat testen en mondkapjes voor aanschaffen.

    En op tijd. En volledig transparant. Geen WOB nodig. Geen Koning die over 75 jaar aan de bak moet. Gewoon je werk doen.

    Moral Hazard van verzekeraars zelf. Herverzekeren van verzekeraars. Concurrentie model tijdelijk opzij schuiven. Samenwerken om de boel gaande te houden. ACM die de andere kant uit kijkt. Tja. Weeffouten of ontwerpfouten?

    Computer says…..

    We horen het wel van de Hoogleraren Varkevisser en Schut.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*
*