Geen stap verder

Het ministerie van VWS, de Landelijke Huisartsen Vereniging, Zorgverzekeraars Nederland en de Consumentenbond verrichtten onderzoek naar zorgmijders en trekken drie conclusies:

  • Ongeveer 3 procent van de mensen ziet om financiële redenen weleens af van een bezoek aan de huisarts.
  • Meer mensen halen de voorgeschreven medicijnen daadwerkelijk op (het aantal mensen dat dit niet deed daalde van 34 procent in 2008 naar 29 procent in 2014).
  • Het aantal mensen dat weleens een verwijzing door de huisarts naar de medisch specialist niet opvolgde, steeg tussen 2008 en 2013 van twintig naar 27 procent.

Wat valt hieruit te leren? Teleurstellend weinig eigenlijk. We weten immers niet of mensen een bezoek aan de huisarts mijden omdat ze (ten onrechte) denken dat dit ten koste gaat van het eigen risico, of omdat ze bang zijn dat de huisarts hen doorverwijst naar zorg waarvoor ze dit wél moeten aanspreken. We leren er niet uit of mensen voorgeschreven medicatie daadwerkelijk gebruiken en of ze dit ook op correcte wijze doen. We leren er evenmin uit of die medicatie altijd terecht werd voorgeschreven. En we weten ook niet of de mensen die een verwijzing van de huisarts naar de medisch specialist niet opvolgden hiervan gezondheidsschade ondervonden.

Feitelijk zien we alleen wat verschuivingen in cijfers. Die krijgen pas waarde als we de gevolgen ervan in kaart kunnen brengen. Maar dat is lastig, want dit vergt langjarig onderzoek met twee groepen – zorgmijders en zorgafnemers – die op een aantal relevante kenmerken (gezondheid, erfelijke kenmerken, welvaart, voedingsgewoonten et cetera) met elkaar vergelijkbaar moeten zijn. En dan nog: de ene zorgafnemer reageert anders op dezelfde zorg dan de andere en dat is deels verklaarbaar maar deels ook niet, want gezondheidzorg is geen exacte wetenschap. Verwacht dus nooit concrete conclusies op dit dossier.

 

Delen