Het lijk uit de kast

Werpt de financiële problematiek van het Slotervaartziekenhuis een nieuw licht op het zogenaamde succes van commerciële gezondheidszorg? Ik lees dit in reactie op het bericht dat het ziekenhuis de gemeente Amsterdam 5,5 miljoen euro moet terugbetalen, maar het is natuurlijk een verkeerde gevolgtrekking. Je kunt een debacle binnen één ziekenhuis niet extrapoleren naar een ontwikkeling in de gezondheidszorg die nog zijn beslag moet krijgen. Wat je wel kunt concluderen, is dat bestuurder Aysel Erbudak van het Slotervaart een fors probleem heeft. De zwarte cijfers die zij voor het ziekenhuis wist te bewerkstelligen sinds haar aantreden, verdwijnen met de verplichte inlossing van die 5,5 miljoen euro immers weer als sneeuw voor de zon.

Wat me opvalt, is hoe onzakelijk het verweer van Erbidak tegen de uitspraak van de rechter is. Ze stelt dat het ziekenhuis de lening niet hoeft terug te betalen omdat het de gemeente al genoeg heeft betaald. En om dit te staven, telt ze en passant bij het bedrag dat al betaald is de boeterente op, maar zo werkt het natuurlijk niet. En haar argument dat de lening destijds zou zijn afgesloten door onbevoegde bestuurders en tegen onbillijke voorwaarden is evenmin steekhoudend. Ze heeft dat ziekenhuis nu eenmaal overgenomen en daar hoort alle geschiedenis bij, ook de lijken die na overname uit de kast komen vallen.

Betekent dit het einde van Aysel Erbudak als bewindvoerder van het Slotervaartziekenhuis? Dat geloof ik toch niet. Ze heeft sinds haar aantreden laten zien over een flinke trukendoos te beschikken om het ziekenhuis weer overeind te trekken, en die is vast nog niet leeg. Maar mocht dat toch het geval zijn, dan kan ze nog altijd Loek Winter bellen.

Delen