Het spoor bijster

De SGP was scherp in het Tweede Kamerdebat over de huisartsenzorg gisteren, met vragen als: ‘is de huisarts de sluitpost van de substitutiebegroting?’ en ‘Laat huisartsen niet bewijzen wat voor besparingen in de tweede lijn zijn gedaan’. Schippers zelf klonk vooral nogal drammerig met haar “Ik moet dat geld nu eenmaal terughalen.”

Moet dat? Puur financieel-economisch gesproken natuurlijk wel, de boeken moeten nu eenmaal kloppen. Maar dat geeft geen antwoord op de vraag of alle posten op de begroting op de juiste plaats zijn ingeboekt. Het enige realistische antwoord op die vraag is ‘nee’. Als Schippers niet langer stuck in the middle wil zijn tussen het oude stelsel en het nieuwe, is vasthouden aan die 74 miljoen het laatste wat ze moet doen.

Roelf de Boer, voorzitter van NVZ vereniging van ziekenhuizen, stelde terecht dat de leden van zijn organisatie het harde gelag van deze beleidslijn zullen moeten betalen. Als huisartsen patiënten gaan doorverwijzen naar de tweede lijn die eigenlijk in de eerste lijn thuishoren, laat zich raden op welke plek Schippers volgend jaar weer geld moet terughalen.

En dan is er natuurlijk nog de verwachte korting van volgend jaar van 160 miljoen euro. “Als ze dat bedrag ook nog wil terughalen, vrees ik voor onherstelbare schade aan de huisartsenzorg”, zei voorzitter Steven van Eijck van de Landelijke Huisartsen Vereniging onomwonden. Schippers zelf verbaasde iedereen met de onnavolgbare droglogica: “Maar als ik dat bedrag vooraf binnenhaal, dan hoef ik volgend jaar niet te korten.” Wat zou ze daar nu weer mee bedoelen? Worden de huisartsen er beter van als ze dat geld eerder terughaalt in plaats van later?

Ik volg het niet meer. Misschien moet ik maar eens op vakantie. U vindt mij hier weer op 2 januari 2012.


Delen