Bram Vermeer
Joy of missing out
Voor Bram Vermeer weinig internet deze vakantie: hij kiest voor stilte en offline zijn. In het Duitse funkloch herkende hij de joy of missing out.
In de trein door Duitsland hapert het internet plotseling als we door een leeg platteland rijden. Daar hebben de Duitsers een woord voor: een funkloch. De muziek op mijn koptelefoon stopt. Om me heen grijpen reizigers in hun tassen naar een boek of naar een spel om met hun kinderen te spelen. Dit is vakantie, denk ik, en ik zie door het raam hoe hertjes wegrennen langs de bosrand. Of zijn het reeën? Ik pak mijn telefoon om het verschil op te zoeken, maar die werkt niet in een funkloch.
Mijn vakantie wordt een funkloch. Mijn telefoon zal grotendeels uitgeschakeld blijven. Dan hoef ik niet naar foto’s te kijken van lachende mensen in de zon met een aperolletje in de hand. In plaats daarvan ben ik zelf één van die mensen, waarschijnlijk met minder zon en met gewoon een sapje, maar ik ga op de socials niet berichten over het afvinken van bezienswaardigheden.
Mijn emoticons en avatar laat ik thuis
Wie het uitschakelen van de telefoon te extreem vindt, kan in de vakantie de meest afleidende apps blokkeren, met bijvoorbeeld Freedom (freedom.to, Android en iPhone), Roots (getroots.app, iPhone) of Opal (opal.so, iPhone).
Ik weet natuurlijk niet wat ik ga missen, maar de stilte lijkt me heerlijk. De joy of missing out is bezongen in verschillende zelfhulpboeken, podcasts en (toch ook) op de socials. Ik ga ontdekken of het echt vreugde brengt. Mijn emoticons en avatar laat ik thuis.
Het meest zal ik het wereldnieuws missen. Nieuwsapps staan sinds de inval in Oekraïne niet meer op mijn telefoon. De grote crises die daarna kwamen, volg ik thuis tweemaal per dag op een laptop. Daarmee hou ik grip op de wereld, maar ik doseer het nieuws, anders blijft de dag gehuld in negativiteit. Die laptop neem ik niet mee. Als Trump chaos veroorzaakt, zal ik dat lezen in een lokale krant die ik koop in een kiosk.