Kerstpakket

In de smalltalk voorafgaand aan het interview dat ik gisteren met een bestuurder en een toezichthouder had, ging het over kerstpakketten. De bestuurder moest later die middag aanwezig zijn bij de uitreiking van de kerstpakketten aan de medewerkers binnen zijn vestiging van de organisatie. In het verleden, toen de organisatie er financieel niet zo goed voorstond, had hij één keer overwogen dit pakket achterwege te laten. De medezeggenschapsraad had hem teruggefloten, met de boodschap niet te vergeten hoeveel goodwill een organisatie onder de medewerkers kweekt door aan het einde van het jaar zo’n cadeau te verstrekken.

De toezichthouder onderschreef dit belang volledig. In een vorige functie als bestuurder had hij één keer besloten de verstrekking van het kerstpakket maar eens écht achterwege te laten. Hij had de indruk dat het besef dat het niet goed ging met de organisatie maar moeilijk doordrong tot de medewerkers. En hij dacht: als ze dat pakket niet krijgen, dan begrijpen ze het wel. Nou, dat deden ze dan ook. Maar niet op de manier waarop hij het had bedoeld. De medewerkers bleven het hem nog maandenlang nadragen dat hij hen deze blijk van waardering had onthouden. Het bracht zo veel onrust teweeg in de organisatie dat bij besloot het alsnog goed te maken.

Gisteren maakte het LangeLand Ziekenhuis bekend dat de duizend medewerkers deze maand genoegen moeten nemen met de helft van hun salaris.

Delen