Kroketten

Met de verkiezingen achter ons is direct het gekrakeel over de gevolgen van de uitkomst voor de gezondheidszorg losgebarsten. Henk van Gerven (SP) vindt het “onmogelijk om op dezelfde manier door te gaan met de zorg.” Hij realiseert zich blijkbaar niet dat hij met deze uitlating regeringsdeelname van de SP – die hij nog mogelijk acht – nagenoeg onmogelijk maakt. Aan de andere kant van het spectrum bevindt zich André Rouvoet, voorzitter van Zorgverzekeraars Nederland, die ervoor pleit de gereguleerde marktwerking niet los te laten. Dat zal ook niet snel gebeuren denk ik. Er moet hoe dan ook een coalitie komen en daarin zullen bij regeringsdeelname zowel VVD als PvdA een veer moeten laten. Het ligt minder voor de hand dat dit tot een radicale trendbreuk zal leiden dan tot een compromis.

Compromissen zorgen ervoor dat ultieme doelen nooit worden gehaald. Dat zien we ook gebeuren in de ziekenhuizen, die er maar niet in slagen ziekenhuisinfecties effectief terug te dringen. In de 25 jaar dat ik nu over de zorg schrijf, zie ik het onderwerp regelmatig als een boemerang terugkeren. Alle oplossingen die ik tot nu toe gehoord heb, stonden of vielen met de vraag of iedereen zich eraan zou houden. Dat werkte altijd wel even, maar in de praktijk begon dan al snel weer het compromissen sluiten en liep het aantal infecties weer op.

Het Rijnland Ziekenhuis in Leiderdorp heeft de echte oplossing, zolang de catering meewerkt: degene die daar de kans op een ziekenhuisinfectie vergroot door de luchtbeheersing op de OK te verstoren, moet het operatieteam trakteren op broodjes kroket. Misschien is dit ook een oplossing om tot snelle coalitievorming te komen: wie het proces traineert door niet bereid te zijn tot redelijke compromisvorming, moet trakteren.

Delen