Luchtigheid

Marjan Enzlin
Marjan Enzlin is hoofdredacteur van Arts en Auto Lees alle artikelen van Marjan Enzlin

In een van mijn vorige redactionelen schreef ik dat wij van de redactie, in de weken voorafgaand aan de verschijning van het betreffende nummer, toevallig én los van elkaar, vanwege allerlei onbeduidende kwaaltjes of reguliere controles, met onze familieleden, hond of gewoon voor onszelf, diverse (para)medici hadden bezocht. Van de dierenarts tot de overgangsconsulent, van de consultatiebureauarts tot de tandarts en van de fysiotherapeut tot de huisarts. Ik geloof dat we alle dertien beroepsgroepen uit de VvAA-doelgroep wel gezien hadden en niet vanwege een interview. Ik weet niet meer in welke richting die luchtige opmerking van mij destijds in dat redactioneel een opmaat was, maar ik weet nog wel dat we erover grapten vanachter onze computers. Zo van: ‘Tjonge jonge, wat een toewijding aan de lezers. Het moet niet gekker worden’.

U begrijpt dat we uit evenwicht zijn op de redactie

Natuurlijk verdween de kaakholteontsteking alsnog vanzelf en zijn opvliegers, hielspoor en een afgebroken kroon uiterst vervelend, maar een mens gaat er niet aan dood en vaak heeft u er een oplossing voor. We waren blij dat de zorgen om het kind van een collega onterecht bleken en dat de hoogbejaarde Deense Dog van ondergetekende het ‘met Prednison vast nog wel een jaartje zou redden’. Alles leek in orde, niks was onoverkomelijk, we maakten er – behalve wat grapjes – weinig woorden aan vuil. Totdat we ineens een heel verontrustend bericht kregen over de partner van een van onze collega’s. Kort daarop gevolgd door het slechtste nieuws. Door een van u gebracht. Wat een nare kant aan een prachtig beroep. Blij dat ik nooit dokter geworden ben.

U begrijpt dat we uit evenwicht zijn op de redactie. En we doen wat je in zo’n situatie doet: berichtjes versturen en kaarsjes branden. Hopen, bidden, steunen én gezamenlijk aanpakken. Het resultaat is de Arts en Fiets, het nummer dat elk jaar zo treffend markeert dat de lente er is. Dat de wereld doordraait en dat u als zorgprofessionals in goede conditie moet blijven. Zodat u – zo goed als mogelijk – voor uzelf en ons allemaal kunt zorgen. Bovendien zijn we na de winter allemaal wel toe aan een beetje luchtigheid.