Naar binnen

Marjan Enzlin
Marjan Enzlin is hoofdredacteur van Arts en Auto Lees alle artikelen van Marjan Enzlin

Ik vind oktober fijn. Na september, waarin nog zo veel geniepige verwijzingen zitten naar de voorafgaande zomer, is oktober de maand van duidelijkheid. Zelfs als de zon zich nog geregeld laat zien en de buitentemperatuur aangenaam is, zorgen de lange avonden ervoor dat we weten dat we onmiskenbaar aan het donkere seizoen zijn begonnen. Overal worden tuinmeubels afgedekt of opgeruimd en planten die binnen moeten overwinteren naar schuur of huis gesleept. Want in oktober gaan we met zijn allen naar binnen.

Oktober is woonmaand bij uitstek. Waar we buiten zo veel mogelijk opruimen, trekken we binnen alles uit de kast om het gezellig te maken in huis. In mijn geval betekent dat dat ik dagen met kaarsen en dekentjes in de weer ben en dat de meubels uit onze zitkamer moeten verhuizen naar de eetkamer en vice versa. Bij wijze van rituele overgang naar de knusse maanden van het jaar. Ik houd ervan.

Wat te doen met de vloer: een luxeprobleem dat anderen graag willen hebben

Waar oktober mijn favoriete maand is van het jaar, is Arts en Auto nummer 10 mijn favoriete nummer, omdat we dan altijd wat extra’s doen aan wonen. Ik vergaap me graag aan verschillende woonstijlen en huizen en doe daarbij allerlei ideeën op. Voorzichtig duwt oktober me op die manier gezellig het huis in. Alsof er geen vuiltje aan de lucht is. Maar dat is er wel. Want waar wij bevoorrechte mensen ons lekker terugtrekken in onze warme en luxe huizen, kunnen vele anderen dat niet. Omdat hun huis is weggespoeld of weggewaaid omdat er een tornado langskwam bijvoorbeeld. Of omdat ze huis en haard moesten achterlaten vanwege een alles verwoestende oorlog of dakloos werden vanwege schulden, een psychische aandoening of een andere omstandigheid.

In oktober, als het woonnummer bij mij thuis op de mat valt, voel ik me naast enthousiast dan ook altijd wat beschaamd. Bladerend door woonbladen wordt het mij pijnlijk duidelijk hoe oneerlijk het verdeeld is in de wereld en hoe weinig we daaraan kunnen (en misschien ook willen) doen. Een goed moment om te beseffen dat een ‘kwestie’ die me al maanden bezighoudt – namelijk; wat te doen met de lelijke zwarte hardstenen vloer – een luxeprobleem weerspiegelt, dat anderen dolgraag zouden hebben. Een belangrijk argument om dit soort ‘problemen’ dan ook als ‘luxe’ tegemoet te treden. Ik wens u niettemin veel leesplezier.