No minister

Frank van Wijck
Frank van Wijck is medisch journalist en houdt als freelancer dagelijks een weblog bij op de website van Arts en Auto. Lees alle artikelen van Frank van Wijck

De Landelijke Huisartsen Vereniging, Verenso en Laego willen een minister voor Ouderen en Maatschappij. Deze minister moet ‘oog hebben’ voor thuiswonende ouderen. De reden die de partijen hiervoor aanvoeren, is dat het ministerie van VWS zich vooral bezighoudt met verpleeghuiszorg, en dat de problemen van thuiswonende ouderen hierdoor in het gedrang dreigen te komen.

Ik verwacht niet dat deze oproep aan de vier formerende politieke partijen gehoor zal vinden en daar bestaan ook goede redenen voor. Dat VWS zich vooral met verpleeghuiszorg bezighoudt is waar, maar met de zorg voor mensen thuis heeft het ministerie ook niet zo heel veel te maken. Natuurlijk moeten de hulp en steun die ouderen nodig hebben maar die hun sociale netwerk niet kan bieden geregeld worden, maar dat is toch vooral een taak voor de gemeenten. En natuurlijk moet er ook een passend aanbod komen aan woonvormen waar ouderen zich veilig voelen. Maar hoewel de overheid hiervoor op hoofdlijnen de gewenste beleidsontwikkeling kan schetsen, zijn het op uitvoerend niveau ook hier weer de gemeenten die aan zet zijn.

LHV, Verenso en Laego stellen terecht dat de samenhang in de zorg voor ouderen beter kan. De grote stroom ouderen die terechtkomt op de afdelingen spoedeisende hulp in de ziekenhuizen zonder daarvoor een passende indicatie te hebben, getuigt hiervan. Maar hiervoor ligt de bal toch vooral bij de zorgaanbieders zelf, die betere afspraken met elkaar moeten maken over het leveren van zorg die aansluit bij de vragen die deze doelgroep heeft. Dat weten die aanbieders zelf natuurlijk ook wel. Is pleiten voor een minister die dit bij ze gaat afdwingen dan niet een beetje een brevet van onvermogen?

3 Reacties Reageer zelf

  1. Y.G. van Ingen
    Geplaatst op 18 juli 2017 om 20:33 | Permalink

    Oneens, als professional kun je weinig.

    Als eerstelijns ouderenarts heb ik een huisarts ondersteund bij een eenzame man met doodswens.
    De aanbeveling die ik doe om verpleegkundig specialist in te zetten voor zorgcoordinatie(o.a.voedingstoestand, rouw, dagbesteding) is praktisch niet uitvoerbaar omdat inzet van deze professional thuis niet vergoed kan worden.
    Nb patient ziet zijn leven als voltooid, kinderen zijn het niet eens met zijn visie en hebben t idee dat vader geholpen zou kunnen worden. Ik ook.
    Voor mij een onverteerbare situatie waarbij de schotten in de zorg goed ouderenzorg in de eerstelijn frustreren. Ik hoor graag wat ik hieraan zou kunnen doen, hoor graag waar mijn blinde vlek zit.

  2. Frank van Wijck Frank van Wijck
    Geplaatst op 18 juli 2017 om 21:58 | Permalink

    Specifiek op het punt van het voltooid leven woedt al geruime tijd een discussie waarin nog niemand het juiste antwoord weet. Wat dit betreft snap ik je frustratie dus heel goed. Als het om schotten gaat, stelt de NZa zich op het standpunt dat er ruimte moet komen voor samenwerking over de grenzen van sectoren heen als burgers daar beter van worden en dat de manier waarop de wet- en regelgeving zijn vormgegeven zich hieraan moet aanpassen (http://www.de-eerstelijns.nl/2017/05/zorgautoriteit-wijst-verbetering-stelsel/). Ze beseft ook dat ze zelf op onderdelen zal moeten veranderen om dit mogelijk te maken, en geeft ook aan daarvoor open te staan. Meld je daar dus.
    Op andere fronten kunnen zorgaanbieders overigens samen juist wel heel veel bereiken. Het Aanmeldportaal (https://www.waardigheidentrots.nl/praktijk/aanmeldportaal-direct-juiste-zorg-op-juiste-plaats-kwetsbare-ouderen/) is daarvan een sterk voorbeeld.

  3. Bas van Pelt
    Geplaatst op 19 juli 2017 om 09:11 | Permalink

    Natuurlijk kunnen zorgaanbieders wel veel dien. Zoals Frank al aangeeft staan zorgverzekeraars ook open voor nieuwe initiatieven en hebben hier zelfs budget voor gecreëerd.

    Alleen dat vraagt wel dat je vanuit een brede samenwerking een initiatief neerzet om de zorg te verbeteren en niet om hulp vraagt voor een individuele casus.

    Kortom het vraagt ook van zorgaanbieders dat ze buiten de schotten gaan denken. Ik snap de frustratie in de casus waar je mee zit, maar het aanpakken van individuele casussen kost alleen maar meer geld. Terwijl een brede oplossing voor een doelgroep juist geld kan besparen door een verbetering van de zorg.

    Conclusie: als je als ondernemer in het vak staat zijn er heel veel mogelijkheden om de zorg te verbeteren, waarbij de zorgkosten minder worden en waar genoeg budget voor is bij zorgverzekeraars, werkgevers en cliënten.

    Als het niet binnen het systeem past, doe je het gewoon buiten het systeem.

Één Trackback

  1. Door We mogen niet ondernemen | Creëer je Droompraktijk op 10 augustus 2017 om 15:41

    […] las laatst in het blog van Frank van Wijck een heel mooi voorbeeld: Huisartsen die vinden dat er zelfs een aparte minister moet komen voor […]

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*
*