Frank van Wijck
freelance medisch journalist
Oliebol
Het sloeg negen jaar geleden in als een bom: de eerste ziekenhuis top-100 die het Algemeen Dagblad publiceerde. Het Albert Schweitzer Ziekenhuis stond dat jaar, 2005, op de 63ste plaats. En ik kan me helemaal voorstellen hoe de bestuurders die dag verbeten tegen elkaar zeiden: “Verdomme jongens, we moeten omhoog.” Nou, dat is ze dan gelukt.
Is het Albert Schweitzer Ziekenhuis daarmee dan nu ook echt het beste ziekenhuis van Nederland? We zullen het niet weten, want zoals enkele critici al terecht opmerkten, maakt het AD ieder jaar een andere selectie uit het totale aanbod aan indicatoren. De samenstellers van de lijst vergelijken dus appels met peren en daar word je als consument niets wijzer van.
De vraag is dus: wat hebben we als consumenten aan zo’n lijstje? Het antwoord is: niets, en om twee redenen. De eerste is dat we niet allemaal in Dordrecht wonen en dus niet allemaal naar het Albert Schweitzer Ziekenhuis kunnen als dat nodig is. De tweede reden is dat we niet naar een ziekenhuis gaan als we iets mankeren. We gaan naar een orthopeed als we een nieuwe knie nodig hebben, of naar een cardioloog als er iets mis is met ons hart. We willen dus niet weten welk ziekenhuis het beste is, maar welke behandelaar de beste papieren heeft voor elke individuele behandeling.
Kortom, de AD ziekenhuis top-100 heeft zichzelf ruimschoots overleefd. En deze krant doet er daarom goed aan zich maar weer gewoon toe te leggen op de enige test die we eenmaal per jaar allemaal écht belangrijk vinden: de oliebollentest. Daar hebben we als consumenten wat aan, want een oliebol is nu eenmaal altijd een oliebol.
4 reacties
Helemaal mee eens Frank, ik denk ook dat met dit soort schijntransparantie niemand gebaat is. En dat geldt m.i. ook voor veel andere ranglijsten.
Marcel Pater
1 oktober 2013 / 09:57Klopt Marcel, het moet gaan om uitkomsten van zorg.
Frank van Wijck
1 oktober 2013 / 10:54Was het maar zo dat je als verplicht verzekerde wist welke chirurg zonder lekkages opereerde of welke orthopeed de juiste kwaliteit knie gebruikte. Die kennis is onbekend. Een ziekenhuis wordt de komende jaren selectief gecontracteerd. De verplicht verzekerde heeft dan helemaal geen keuze meer tussen de verschillende ziekenhuizen, laat staan tussen verschillende chirurgen of orthopeden of oogartsen.
Wil een ziekenhuis zich ophangen aan 1 chirurg of 1 oogarts of 1 orthopeed die zijn vak verstaat? Dacht het niet. Het team zal als eenheid moeten opereren en als eenheid kwaliteit moeten leveren, al zal er altijd verschil blijven bestaan in persoonlijke vaardigheden per specialist: niet iedere voetballer of wielrenner is immers even goed.
De lijsten van de kranten blijven welkom. Ook als de Overheid eindelijk zelf eens komt met de allang bekende cijfers. Dan heeft de verplicht verzekerde wat te kiezen en krijgen de goede journalisten eindelijk gedaan wat de Overheid, Orde en NVZ nog altijd weigeren te doen: transparantie in kwaliteit, in kwantiteit en in uitkomsten.
Zie ons voorland, de USA, waar de Overheid lijsten publiceert en ook diverse weekbladen hun best doen om de kwaliteit op peil te houden.
En waar de ziekenhuizen die het snappen gewoon hun eigen lijsten publiceren, inclusief de minder goede, met uitleg en toelichting: Mayo Clinic en Cleveland Clinic.
En bij die ziekenhuizen kies je echt niet 1 chirurg of 1 oncoloog: je kiest voor het ziekenhuis omdat de organisatie geen zwakke of ondermaats presterende specialisten accepteert; te beginnen met het handen wassen!
En de dag-en weekbladen mogen daarnaast rustig komen met allerlei lijstjes; van oliebol tot frietkraam tot restaurant.
En uitkomsten? Wat is er nu bekend over uitkomsten? Lees wat de Mayo Clinics en Cleveland Clinics van deze wereld daarover te zeggen hebben. En anders Kaiser Permanente; die heeft in alle sectoren top 5 ziekenhuizen, en weet van de hoed en de rand.
Een mens is een constant muterend organisme met als oudere altijd meerdere aandoeningen tegelijk die een voortschrijdend beloop hebben. Dat maakt de uitkomst van een behandeling zeer lastig te kwantificeren en te kwalificeren.
Gezond verstand gebruiken helpt altijd.
En zelfstandig blijven denken.
Neem nog maar een Oliebol. Welke? Er zijn honderden varianten! Geen Oliebol is gelijk. Zijn dan ook die lijstjes zinloos?
Daar mag FvW een uitkomst voor geven…….
ANH Jansen
1 oktober 2013 / 15:22Voortreffelijk allemaal in dit land? Geen behoefte aan lijstjes?
Tip van de sluier wordt opgelicht door Rapport Danner dat uit NVZ/Nivel rapporten data haalt.
Sterfte
De commissie onderzocht 770 dossiers. Bij 55 dossiers was duidelijk sprake van zorggerelateerde schade, in nog eens 65 gevallen was dat mogelijk het geval. Daarmee ligt de (mogelijke) schade die het gevolg is van de behandeling niet hoger dan landelijk, stelt Danner. Bij honderd patiënten was de schade in meer of mindere mate te voorkomen geweest. In totaal 69 mensen overleden mede als gevolg van de schade. Blijkens het rapport was de schade en sterfte op de Cardiologie vergelijkbaar met die in het gehele ziekenhuis.
– See more at: http://www.skipr.nl/actueel/id15945-danner-sterfte-rpz-niet-hoger-dan-landelijk.html#sthash.t41Bvm8V.dpuf
–En hoe is de vermijdbare sterfte in het gemiddelde Nederlandse ziekenhuis ten opzichte van een benchmark ziekenhuis als Mayo Clinic, Cleveland Clinic of een van de Kaiser Permanente ziekenhuizen?
Zou de sterfte, onnodig en vermijdbaar, in NL ziekenhuizen komen doordat verpleegkundigen en medisch specialisten na het eten van de oliebollen nalaten hun handen te wassen?
Laat AD maar komen met lijstjes gegeten oliebollen per ziekenhuis en de infectie en herinfectie graad. En dan per maand uitsplitsen. Kunnen we zien of er in de maand december een sterfte piek is.
En daarna onderzoeken of er een verband is met de appelflap.
En tot slot de friet met of zonder mayo.
In de NL Operatie kamers wordt flink gegeten volgens een recent IGZ rapport. Na een dipje in de mayo een sneetje in de buik?
Laat Elsevier en AD maar rustig die lijstjes blijven publiceren zolang de wantoestanden in de NL ziekenhuizen blijven voortduren. 10% vermijdbare sterfte? 9 – 11 op de 100 patienten!
En men vindt dit normaal in dit land!
En van de zorginkopende verzekeraars geen enkele reactie.
Wat is dan hun toegevoegde waarde?
Er is vast wel een mooie alternatieve loopbaan te vinden voor die zorginkopers en zorgverzekeraarbestuurders; oliebollen bakken komt zomaar op het netvlies. Maar ja. Dan weer die AD lijstjes.
anh jansen
1 oktober 2013 / 23:09