Oplossingen

Marjan Enzlin
Marjan Enzlin is hoofdredacteur van Arts en Auto Lees alle artikelen van Marjan Enzlin

Bizarre tijden zorgen voor extra ingewikkelde situaties en vragen soms om bijzondere oplossingen. Zo besloten wij zes weken geleden mijn nog zelfstandig wonende moeder voor onbepaalde tijd bij ons in huis te laten logeren. Toen de eindelijk volledig opgetuigde thuiszorg werd teruggeschroefd, omdat zo veel mogelijk handen op de Brabantse COVID-afdelingen nodig waren én mantelzorg op anderhalve meter afstand vrijwel onmogelijk werd, ‘verhuisden’ we mijn moeder naar onze in allerijl tot ‘studio’ omgebouwde woonkamer, die wij middels twee openslaande deuren kunnen afscheiden van het achterhuis, waarin zich de keuken en eetkamer bevinden. Zo had zij haar eigen toilet, hetgeen noodzakelijk was om de eerste twee weken geïsoleerd van ons te kunnen verblijven. Onze meubels uit de woonkamer verhuisden naar de eetkamer en de eettafel ging naar de keuken. Een schuifspel dat uiteraard resulteerde in het overhouden van een meubelstuk. In dit geval een op wielen staand keukenblok dat aan ‘onze’ kant tegen de scheidingsdeuren werd gereden.

Drie weken eerder was onze dochter, vanwege het sluiten van de universiteit, ook naar ‘huis’ gekomen en drie dagen daarvoor hadden we onze pup opgehaald bij de fokker. Zo gingen we ineens van een driepersoonshuishouden naar een vijfpersoonshuishouden met pup.

Een maand eerder had ik niet geloofd dat ons leven er zo uit zou gaan zien

Als iemand me een maand eerder had geschetst hoe ons leven eruit zou gaan zien, had ik het niet geloofd. En ik had zeker nooit geloofd dat ik twee weken lang, driemaal daags (gekleed in regenjas, met mondkapje op en handschoenen aan), over een keukenblok zou klimmen om mijn moeder te verzorgen. Toen die onrustige periode voorbij was en zij gewoon in het gezin kon meedraaien, zei ik tegen mijn moeder: ‘Ik denk dat ik me maar laat herregistreren als verpleegkundige’. Dat moest ik doen, zei ze, want ik was ‘een lieve zuster die goed met rare mensen kon omgaan’. Ik vrees dat die aanbeveling niet genoeg is voor herregistratie, maar ik zal hem voor altijd koesteren.

Één Reactie Reageer zelf

  1. P. van Kogelenberg
    Geplaatst op 5 juni 2020 om 19:01 | Permalink

    Dag Marjan. Graag een compliment. Je stukje ontroerde mij zeer door de herkenbaarheid. En dat voor een oud-huisarts en -ziekenhuis directeur Dank en ga door met vuren, hetgeen we vroeger in militaire dienst uitvoerig meekregen.