Rechtlijnigheid - Arts en Auto

Rechtlijnigheid

Marjan Enzlin
Marjan Enzlin is hoofdredacteur van Arts en Auto Lees alle artikelen van Marjan Enzlin

Sinds ik hoorde dat de Inspectie voor de Gezondheidszorg ook zorgaanbieders van alternatieve behandelingen gaat controleren, ben ik in verwarring. Want het officieel controleren van deze zorgaanbieders betekent impliciet dat ze daarmee ook als reguliere zorgprofessionals worden erkend. En daar heb ik moeite mee. Anderzijds schuilt er ook veel goeds in het kunnen optreden tegen kwakzalvers. Vooral omdat een groeiend deel van de patiëntenpopulatie alternatieve zorgaanbieders inmiddels erkent als reguliere zorgprofessionals en zegt baat te hebben bij hun behandelingen.

Ook die vaststelling brengt mij in verwarring. Enerzijds schuilt in dat gegeven een verantwoordelijkheid om voor kwetsbare patiënten helder het kaf van het koren te scheiden. Anderzijds heb ik in het algemeen iets tégen bevoogding van volwassen mensen. Ik heb de neiging terughoudend te zijn in bemoeienis met hun keuzes. De veroordeling van kwakzalvers laat ik dan ook het liefst aan strafrechters. Maar ja, dan is het leed al geschied.

Ik noem mijzelf al meer dan twintig jaar het trouwste bijna-lid van de VdtK

Nog zo’n verwarrend gegeven: ook reguliere zorgprofessionals – onder wie dokters die ik hoog heb zitten – passen in toenemende mate, naast reguliere methoden, veilige alternatieven toe. De effectiviteit zit hem daarbij niet in genezing, maar wel in een beter welbevinden van de patiënt. Aandacht doet nou eenmaal goed. Vooral als reguliere behandelopties zijn opgebruikt of niet afdoende werken.

Ik noem mijzelf al meer dan twintig jaar het trouwste bijna-lid van de Vereniging tegen de Kwakzalverij (VdtK). Bijna, want ik heb de stap nooit genomen. Vooral omdat in de vereniging – en dat is volstrekt legitiem – geen ruimte is voor nuance. “Rechtlijnigheid is niet zo moeilijk, dat kan iedereen”, zei oud-voorzitter Cees Renckens van de VtdK eens in een interview. Toch vind ik het niet zo gemakkelijk. En hoewel ik in mijn privéomgeving rechtlijnig alternatieven afwijs en een ieder (ook ongevraagd) van informatie en tegenargumenten voorzie, ben ik er niet zo zeker van dat ‘we’ dat op een algemeen, professioneel niveau ook per definitie zouden moeten doen. Zo beschouwd is het misschien wel goed dat de Inspectie zich ermee gaat bemoeien. Ik weet het gewoon niet. U wel? Laat het de redactie vooral weten.

 

 

3 Reacties Reageer zelf

  1. Erik
    Geplaatst op 10 januari 2016 om 18:39 | Permalink

    U hoeft geen lid te worden van de VdtK.
    Deze leden en misschien ook U lezen de literatuur niet goed.
    Een soort verfstof verdunt tot D10 kleurt water roze en verdunt tot D30 kleurt het water geel. Gewoon in een reageerbuisje en met een kleurmeter te meten. Dus homeopathie doet wat ondanks het feit dat er geen molecuul in zit en hier speelt geen placebo mee!
    (Stephen Cartwright Diagnox Laboratory/Cherwell Innovation Centre te Oxfort)
    Acupunctuur kan (grotendeels) verklaart worden met medische neuro-anatomische kennis die elke arts zou moeten kennen. Zie het als segmentale geneeskunst en het kwartje valt! Er is gewoon (bijna) geen verschil. Makkelijkst te zien als je aan de gordelroos-symptomen denkt!!
    (Segmentale verschijnselen Dr. Ben van Cranenburgh)

  2. terenja Dors
    Geplaatst op 11 januari 2016 om 16:24 | Permalink

    Geachte mevrouw Enzlin,

    Ik vraag mij af of u zich voldoende realiseert welke beroepsgroepen u over één kam scheert als u spreekt over ‘alternatieve zorgaanbieders’?

    Realiseert u zich dat de VVAA geen bezwaren heeft om geld te verdienen aan deze ‘alternatieve genezers’? *
    Realiseert u zich dat de VVAA zelfs via de VVAA ziektekostenverzekering ‘alternatieve geneeswijzen’ vergoedt?**
    Realiseert u zich dat u GZ-vaktherapeuten, therapeuten met een reguliere opleiding en werkend in de reguliere GZ, als kwakzalvers diskwalificeert?

    * Vaktherapeuten kunnen een beroepsverzekering bij de VVAA afsluiten.
    ** Vaktherapie wordt vergoed door de VVAA zorgverzekering.

    (GZ) vaktherapeuten worden namelijk door de VEKTIS ingedeeld bij de natuurgeneeswijzen en door zorgverzekeraars als ‘alternatieve geneeswijzen’ vergoed vanuit de aanvullende verzekering.

    Vaktherapeuten (muziektherapeuten, drama therapeuten, beeldend therapeuten, danstherapeuten en psychomotore therapeuten) hebben een reguliere HBO/universitaire opleiding gevolgd. Zij werken al decennia lang in de GGZ (PAAZ, kinder&jeugdpsychiatrie, forensische psychiatrie, jeugdhulpverlening en speciaal onderwijs). Wanneer zij werken binnen een instelling worden ze gewoon uit de basisverzekering vergoed. Maar zodra zij een zelfstandig gevestigde praktijk beginnen zijn zij ineens ‘alternatief genezer’.
    Dat is toch merkwaardig?

    Dit komt omdat de VEKTIS de vaktherapie heeft ingedeeld bij ‘Genezers, niet artsen’ (agb codes 90-xxx).
    Lange tijd werd de agb-code 90-9006, natuurgeneeswijze, afgegeven aan vaktherapeuten. Dit is een volledig verkeerde indeling.
    Vaktherapeuten zijn geen (natuur)genezers, wij werken niet met ‘kruidenmiddelen en klankschalen’, maar verlenen psychologische zorg.
    Na tussenkomst van de beroepsvereniging FVB is er een eigen code voor vaktherapie gekomen, 90-9025, maar daarmee valt vaktherapie nog steeds onder de ‘genezers, niet artsen’.
    Hiermee komt dit beroep in totaal verkeerd daglicht te staan, met alle gevolgen voor mensen die deze vorm van hulp als nazorg nodig hebben na ontslag uit de GZ-instellingen.
    Vaktherapeuten horen thuis in de agb-codes 94-xxx voor psychologische zorg.

    Duidelijk wordt dat door VEKTIS de indeling van behandelaren op dit moment wordt ingevuld door mensen die onvoldoende kennis van zaken hebben.
    Zorgverzekeraars volgen deze indelingen klakkeloos op. Wie zijn hier nu de kwakzalvers??

    Ik denk dat het tijd wordt dat VEKTIS en zorgverzekeraars opnieuw gaan kijken naar een nieuwe indeling binnen de grote groep ‘alternatieve geneeswijzen’, denkt u ook niet???
    Daarna kunnen we pas een discussie voeren over wat nu echt complementaire zorgaanbieders zijn en wie de eventuele alternatieve kwakzalvers.

  3. Erik
    Geplaatst op 11 januari 2016 om 21:16 | Permalink

    Dank voor de reactie van mevrouw Dors.
    Zij deed me weer denken aan de ellenlange weg die ik destijds doorging om AGB-code bij Vektis aan te vragen.
    Als tandarts met een opleiding tot acupuncturist bij een opleider die alleen artsen,tandartsen opleid tot acupuncturisten probeerde ik een passende AGB-code voor acupunctuur werkzaamheden te krijgen.
    Ik heb van alles geprobeerd en steeds werd het afgewezen en bleef de klankschaal-code over. Volledig ten onrechte maar tot vandaag de werkelijkheid. (Zeker onterecht omdat acupunctuur medische neuro-anatomie is (zie mijn reactie hiervoor)).
    Het is zelfs zo dat ik beweer dat elke tandarts acupunctuur moet kennen om zijn DD goed te kunnen doen! En elke arts omdat de samenhang binnen de huidige diagnostiek te beperkt is en met segmentale geneeskunst de wel gevonden wordt.
    Ook mijn geld gaat naar de VVAA ivm verzekeringen en dat wordt wel geaccepteerd.