Slikken

Het nieuws dat telefonisch patiënten motiveren om hun medicatie in te nemen de therapietrouw nauwelijks verbetert, komt voor de Nederlandse openbare farmacie op een erg ongelukkig moment. In het licht van de vrije tarieven in de openbare farmacie proberen de apothekers zichzelf te positioneren als leveranciers van zorg, niet als verstrekkers van geneesmiddelen. Een terechte positionering, maar niet een die zonder slag of stoot tot stand komt.

In de contractafspraken die tot nu toe tussen zorgverzekeraars en openbare apotheken zijn gemaakt, blijken zorgverzekeraars nog niet erg happig om inderdaad voor die zorgcomponent te betalen. ‘Bewijs eerst maar eens dat het werkt’, luidt de meest gehoorde reactie. En een onderzoeksuitslag die laat zien dat een interventie die therapietrouw moet vergroten nauwelijks effect heeft, is dan het laatste wat de apothekers nodig hebben.

De onderzoekers van Harvard Medical School die tot deze conclusie komen, bieden de apothekers één lichtpuntje: uit subgroepanalyses bleek dat het effect van telefoontjes bij 75-plussers groter was. Maar op dit punt gooit hoogleraar ouderengeneeskunde Rudi Westendorp weer roet in het eten. Ouderen slikken te veel geneesmiddelen, roept hij momenteel overal in het land in spreekbeurten. Ze zouden juist minder moeten slikken, want dan zou het veel beter met hen gaan.

Van zo’n bevinding worden apothekers ook niet vrolijk, tenzij ze een verdienmodel kunnen vinden in terugdringing van overbodig geneesmiddelgebruik bij ouderen. Maar als ook daarbij de kost voor de baat uitgaat, is dat een lange weg.

Delen