Frank van Wijck
freelance medisch journalist
Sombermans
Ruim 85 procent van de Nederlanders maakt zich zorgen over de bezuinigingen in de zorg en over dreigende personeelstekorten. Bijna driekwart voelt zich door de overheid aan zijn lot overgelaten als het om de zorg gaat. De bezuinigingen in de zorg gaan ten koste van de persoonlijke aandacht voor mensen en die persoonlijke aandacht hangt nauw samen met de kwaliteit. Artsen besteden te weinig tijd aan persoonlijke aandacht. De zorg wordt duurder en er zal in de toekomst alleen maar minder zorg zijn.
Ben ik erg onbeleefd als ik dit afdoe als typische ‘vroeger was alles beter’-praat? Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat aan dit gesomber een forse dosis gebrek aan zelfreflectie en acceptatie ten grondslag ligt. Terwijl het zorglandschap om ons heen met grote snelheid verandert, verkeert blijkbaar 85 procent nog in de ontkenningsfase, op basis van de gedachte dat alles zal blijven zoals het decennialang geweest is. Dat gebeurt niet. Toch hoeven bezuinigingen in de zorg geen probleem te zijn, als we bereid zijn een meer realistisch standpunt in te nemen over wat we van die zorg mogen verwachten. Van personeelstekorten hoeft geen sprake te zijn als we zelf wat vaker bereid zijn de handen uit de mouwen te steken voor onze naasten. Met andere woorden: als we zelf wat meer van die persoonlijke aandacht aan anderen geven waarvan we klagen dat de dokters ons die onthouden.
De ontwikkelingen in de zorg dagen ons uit om uit onze comfort zone te komen en blijkbaar valt ons dat zwaar. Vanaf een bepaalde leeftijd tenminste. Want jongeren maken zich minder zorgen over de bezuinigingen in de zorg en zijn ook positiever over hoe die zorg straks geregeld zal zijn. Die flexibiliteit van geest heeft blijkbaar niet iedereen.
9 reacties
En hoe doe je dat het beste: aandacht, steun en hulp aan je naaste geven? Moeilijk? Lees hoe eenvoudig het kan zijn in ‘Lieve Help!’ door Anna Raymann; door Frans van Wijck eerder bestempeld als een prachtig boek!
A. Kirschbaum
22 september 2014 / 09:56En terecht. Denk hiernaast ook aan ontwikkelingen als WeHelpen of Burennetwerk. Of begin dichtbij huis, zoals een buurtgenoot van mij onlangs deed. Hij richtte een buurtnetwerk op waarin de deelnemers via een besloten Facebookpagina of Whatsapp met elkaar communiceren. Het begint met “Wie heeft een elektrische heggenschaar voor me te leen?” en na verloop van tijd zie je vanzelf vraag en aanbod ontstaan over het aanbieden van kleine diensten waarmee mensen elkaar kunnen en willen helpen.
Frank van Wijck
22 september 2014 / 10:15Toe maar! Mensen achter die getallen van 75% en 85% compleet negeren en afdoen als zeveraars.
Om vervolgens zonder gêne de suggestie te wekken dat burenhulp de vervanging zou zijn van goede en adequate professionele zorgvoorziening.
Briljant! Stop dus maar met het opleiden van artsen.
( Oh ja wacht: mevrouw Schippers deed ook al eens eerder een dergelijke uitspraak!
Dan zal het bij nader inzien toch wel waar zijn….sorry. )
E.Kriek
22 september 2014 / 20:06Overigens is de stelling dat neoliberaal zorgbeleid leidt tot meer sociale cohesie, zacht gezegd, niet sterk onderbouwd.
E.Kriek
23 september 2014 / 08:07“Onbeleefd” vind ik te zwak uitgedrukt. Weer een aanmatigende blog van FvW, is dit GeenStijl? Drogredeneringen, zwart/ wit denken, tegenstanders afdoen als halve zolen.
Gisteren Nieuwsuur gezien? Mijn tenen zitten nog krom in mijn schoenen van de aanblik van leken die bij psychiatrische problematiek van kinderen bij je aan de deur komen om te kijken of men er ‘in eigen kracht’ uit kan komen. Het gaat om psychiatrisch zieke kinderen! En een leek die niet opgeleid is in diagnostiek en indicatiestelling gaat dan vertellen hoe of wat nodig zou zijn? De zorg voor psychisch zieke kinderen en alle samenwerkingsverbanden worden compleet afgebroken. Vroeger was dát in ieder geval beter, zo zullen we over een paar maanden -na toenemende ellende- moeten vaststellen.
De zorg mag anders, daar gaat het niet om, en de huidige vorm is niet heilig. Tegengeluid weerspreken met drogredeneringen, polarisatie en devaluatie is niet onbeleefd, het is aanmatigend.
Alberts
23 september 2014 / 10:52@Alberts: Je hebt gelijk dat de jeugdzorg op dit moment extra aandacht verdient. Daarover verschillen wij niet van mening. Maar in alle redelijkheid: het is niet zo dat 85 procent van de Nederlanders gebruikmaakt van de jeugdzorg of zich hierover dagelijks zorgen maakt. Ook maakt niet 85 procent van de Nederlanders gebruik van andere zorg. De stelling dat 85 procent van de Nederlanders de komende tijd weinig zal merken van de veranderingen in de zorg, lijkt mij beter verdedigbaar. Laten we elkaar dus geen crisis in de zorg aanpraten, is mijn boodschap met deze blog.
Frank van Wijck
23 september 2014 / 13:42Omdat die 85% geen directe effecten zou merken (wat ik betwijfel) zouden ze zich geen zorgen mogen maken? Iedereen weet dat je zomaar van gezonde Nederlander in patiënt kunt veranderen. En op dat moment moet de zorg goed toegankelijk en adequaat zijn. Door politieke keuzen is dat toch echt steeds minder het geval. Keuzevrijheid neemt af, eigen risico stijgt, vergoedingenpakket wordt verkleind, bureaucratie en wachtlijsten (zoals in de GGZ) nemen toe, psychiatrische zorg voor kinderen komt achter een loket van de gemeente en zo kan je doorgaan. Daar mag elke Nederlander wat van vinden, of die nu direct of indirect of helemaal niets merkt op dit moment.
Alberts
24 september 2014 / 08:23Overigens, dat jongeren zich minder zorgen maken is voorspelbaar. Dat fenomeen is typisch voor het verschil tussen jong en oud. Jongeren maken zich over het algemeen minder zorgen, zijn mede daardoor ook roekelozer in het verkeer, seksualiteit, alcoholgebruik, financiële transacties etc. In deze discussie zegt het dus eigenlijk niets ten aanzien van dit onderwerp maar verwijst eerder naar hoe jongeren in het leven staan.
Alberts
24 september 2014 / 08:33Ongenuanceerdheid bestaat in diverse kleuren. In diverse nuances ook.
Als ik bijvoorbeeld zou stellen dat van Wijck over de ruggen van betalende VVAA-leden solliciteert bij ZN, dan zou dat misschien wel ongenuanceerd zijn. Misschien net zo ongenuanceerd als bovenstaande blog.
Dat doe ik dus niet.
Het zou de blogger eigenlijk wel sieren om zijn verhalen iets beter te onderbouwen.
In het wilde weg maaien en schoppen is namelijk niet zo moeilijk.
Dat kan iedereen.
E.Kriek
24 september 2014 / 22:05