Frank van Wijck
freelance medisch journalist
Theorie en praktijk
In 2022 waren 927 mensen op zoek naar een huisarts. Dit jaar zijn het er al meer dan zesduizend. We weten allemaal wat er in de tussenliggende tijd is gebeurd: Co-med. Het geeft een extra lading aan de stelling van de nieuwe hoogleraar sociologie van de zorg Iris Wallenburg dat goed moet worden nagedacht over de langetermijnconsequenties van vercommercialisering van zorg.
Julian Bushoff, woordvoerder zorg van GroenLinks-PvdA in de Tweede Kamer, gaat specifiek voor de huisartsenzorg meteen een stap verder in zijn initiatiefnota. ‘Stop de commercie’, is daarin zijn uitgangspunt. De vraag is of dat de aangewezen weg is, want waar trek je dan precies de grens tussen wat je wel en niet ‘commercie’ noemt. En hoe maak je hard waarom dit specifiek voor huisartsenzorg (en niet bijvoorbeeld voor tandartszorg) zou moeten gelden. Mocht dat lukken, dan is er nog wetgeving om rekening mee te houden, ook Europese.
‘Waar trek je precies de grens tussen wat je wel en niet ‘commercie’ noemt’
Wat Bushoff verder voorstelt, is sympathiek maar nog niet direct uitvoerbaar. De administratieve druk verminderen bijvoorbeeld. Die wens wordt breed gevoeld in de zorg. En minister Fleur Agema heeft aangegeven het als haar heilig doel te zien, maar op de verwezenlijking ervan wachten we nog.
Voor het probleem van te dure huisvesting verwijst Bushoff naar Friesland, waar in twee jaar tijd al vijftien nieuwe praktijkhouders zijn geholpen met subsidie voor aanschaf of verbouwing van een pand. “Waarom gebeurt dit niet op meer plekken?”, vraagt hij. In antwoord op die vraag zullen gemeenten desgevraagd verschillende redenen kunnen aanvoeren.