Tweerichtingsverkeer

Patiëntenfederatie Nederland, Federatie Medisch Specialisten, NVZ en NFU kondigden gisteren de campagne Betere zorg begint met een goed gesprek aan. Deze campagne moet een antwoord bieden op het nu gesignaleerde probleem dat patiënten onvoldoende in staat zijn een waardevolle bijdrage te leveren aan het gesprek met hun arts in het ziekenhuis.

De aankondiging leidde gisteren tot de nodige discussie op Twitter. De ethici roerden zich het eerst. Gert van Dijk tweette in reactie op de boodschap ‘arts luistert niet naar patiënt’: ‘En andersom is ook nog wel een dingetje’. Theo Boer volgde met: ‘Mag allemaal waar zijn, maar laten we niet vergeten om ook de patiënt op zijn communicatie aan te spreken’. Strikt genomen hebben beiden hierin volkomen gelijk natuurlijk. Niet iedere patiënt volgt de (leefstijl)adviezen op die een arts hem geeft. En de compliance van patiënten voor het slikken van voorgeschreven geneesmiddelen is een continue bron van zorg voor artsen en apothekers.

Communicatie in de spreekkamer is tweerichtingsverkeer, maar de arts heeft voorrang

Maar het leidde wel van diverse kanten tot de vraag wat in dit verband precies van de patiënt verwacht mag worden. In de discussie die volgde, kwamen gezondheidswetenschapper Désirée Hairwassers en chirurg Martijn Möllers tot de conclusie dat de arts in the lead moet zijn en geen verwachtingen moet hebben van de patiënt maar hem juist moet helpen bij de communicatie.

Terecht lijkt me. Het sluit aan bij de stelling van directeur Dianda Veldman van Patiëntenfederatie Nederland dat juist de situatie van de patiënt van belang is om samen een goede beslissing te kunnen nemen. Het is tweerichtingsverkeer, maar de arts heeft voorrang. Van de arts mag worden verwacht dat die zich in die situatie verdiept. Het is alleen de vraag in hoeverre een campagne dit gaat stimuleren. Campagnes hebben een looptijd. Dit onderwerp vergt structurele aandacht en hoort dus in de opleiding thuis.

Delen