Van rood naar groen

Een aantal seinen staat op rood en die springen niet vanzelf op groen, stelt Kim Putters, directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau bij Skipr. Putters vraagt zich af of het aantal mantelzorgers en vrijwilligers wel voldoende toeneemt als zij vanaf 2015 een deel van de zorg moeten overnemen van zorgprofessionals. Aan de gemeenten worden met de decentralisaties hoge verwachtingen gesteld, aldus Putters.

Twee kanttekeningen hierbij. Ten eerste: Putters heeft vanzelfsprekend gelijk als hij zegt dat er hoge verwachtingen aan de gemeenten worden gesteld. Het is echter de vraag in hoeverre de gemeenten een rol kunnen spelen om mensen ertoe aan te zetten iets voor hun kwetsbare medemens over te hebben. Ze moeten inderdaad een actieve rol spelen om burgers het belang te tonen van iets voor een ander overhebben. Maar de bereidheid om dit te doen zal uiteindelijk toch uit die burgers zelf moeten komen. Dit kan kleinschalig en organisch gebeuren. Maar het kan ook een duwtje in de rug krijgen van organisaties als WeHelpen of het Amsterdamse Burennetwerk. Op beide niveaus gebeurt al heel veel, overal in het land.

Afgezien hiervan is het de vraag in hoeverre het informele circuit daadwerkelijk zorgtaken moet overnemen. Voor zorgtaken bestaan niet voor niets zorgprofessionals. Die zullen ook vanaf 2015 hard nodig blijven. En de wijkverpleegkundige zal een grote rol spelen om in te schatten wanneer hun inzet aan de orde is. In het informele circuit ligt de nadruk in eerste instantie veel meer op hulp en welzijn dan op zorg. En we weten: als de welzijnscomponent voldoende aandacht krijgt, daalt vaak de zorgvraag.

Delen