Volksgericht

Voor iedereen die vond dat de NVZD een verkeerd signaal afgaf door in kort geding te eisen dat de Wet Normering Topinkomens niet op zorgbestuurders van toepassing zou zijn, kan de vlag uit. De rechtbank in Den Haag heeft bepaald dat ook hun salarissen moeten worden beperkt tot 193.000 euro. Ik vind dat een verantwoorde uitspraak, maar heb tóch een nuancering.

Het was dom van de NVZD om dit kort geding überhaupt aan te spannen, laat ik dat vooropstellen. Ze heeft er haar achterban bepaald geen dienst mee bewezen. Iedereen die in de zorg op dit moment meer verdient dan die 193.000 euro kan rekenen op een volksgericht. Een van de weinige houdbare stellingen van VUmc-toezichthouder Cees Veerman in zijn interview in Het Parool (31 december 2012) was dat ons land een afrekencultuur kent. Dit is in de reacties op de uitspraak van de rechter ook terug te vinden.

Maar hoe groot is nu de feitelijke winst van de uitspraak? In euro’s gemeten is die te verwaarlozen. Het aantal bestuurders dat boven de norm zit, beperkt zich tot enkele tientallen. Het totaalbedrag aan inkomen dat zij moeten inleveren, is niets vergeleken bij de totale zorguitgaven in ons land. Belangrijker is de vraag wat de bestuurders nu gaan doen die hun inkomen fors zien zakken. Gaan zij minder goed besturen? Verlaten zij de zorg om hun geluk te beproeven in het bedrijfsleven? En krijgen we daar minder goede bestuurders voor terug? Of juist bestuurders die inhoud weten te geven aan de momenteel zoveel gehoorde kreet ‘dienend leiderschap’? Zulke leiders lopen beslist al rond in de zorg. Hou daar in uw volksgericht wel rekening mee, we hebben ze nodig. Zorgbestuurder mag nu niet ineens een vies woord zijn.

Delen