Voors en tegens

Frank van Wijck
Frank van Wijck is medisch journalist en houdt als freelancer op maandag, woensdag en vrijdag een weblog bij op de website van Arts en Auto. Lees alle artikelen van Frank van Wijck

Han Noten (Ambulancezorg Nederland) is helemaal voor. Dianda Veldman (Patiëntenfederatie Nederland) ook. Net als Jolanda Buwalda (ActiZ). Als het aan deze drie ligt, kan het zorgcoördinatiecentrum (ZCC) dat minister Ernst Kuipers voorstelt er niet snel genoeg komen.

“Die kennen elkaar niet.”

Natuurlijk zijn er ook mensen die er anders over denken. David Baden (Nederlandse Vereniging van Spoedeisende Hulp-Artsen) bijvoorbeeld. Maar het is de vraag in hoeverre zijn argument hout snijdt. “Het is beter voor een patiënt als hij wordt gezien door zijn eigen huisarts dan door een triagist van een coördinatiecentrum”, zegt hij. “Die kennen elkaar niet.”

Dit wekt de suggestie dat de huisarts degene die mogelijk acute zorg nodig heeft wel kent. Dat is niet per definitie zo. Acute zorgsituaties doen zich niet altijd in de directe woonomgeving voor. En ook niet binnen de werktijd van de huisarts. De kans dat een professional op de huisartsenpost de patiënt kent is niet zo groot.

Ook heeft iemand die in een acute situatie belandt lang niet altijd een zorgverleden, en dus een relatie met een huisarts. Nog afgezien van de plaatsen in het land waar mensen geen eigen huisarts meer kunnen vinden. Dit laatste probleem dreigt de komende jaren alleen maar groter te worden.

Robin Peeters (Nederlandse Internisten Vereniging) is bang voor onder-triage van bellers met moeilijker spoedvragen. Dat is zeker een aandachtspunt.

De triage moet feilloos zijn en het is ook beslist geen een-twee-drie uitvoerbaar plan dat Kuipers voorstelt. “Ik hoop echt dat hij in ieder geval nog een jaar minister blijft”, zegt Noten. Dat is niet genoeg om dit plan tot wasdom te brengen.

2 Reacties Reageer zelf

  1. Gerben Welling
    Geplaatst op 11 juli 2022 om 21:25 | Permalink

    Tijdens covid hebben we de eerste ervaringen op kunnen doen met zorgcoordinatie op de schaal van een regio waarin de aanbieders elkaar kennen. We werkten allemaal met onze eigen mensen, eigen systemen. De koffietafel is de centrale plek waar mensen elkaar leren kennen. De meerwaarde lag vooral bij die patiënten waarbij uit Triage niet eenduidig de vervolg zorg bleek. Tijdens Triage gelijk de wijkverpleegkundige inschakelen of de ggz. En vice versa.

  2. Frank van Wijck Frank van Wijck
    Geplaatst op 11 juli 2022 om 21:47 | Permalink

    Herkenbaar inderdaad Gerben wat in die Covid-tijd is gebeurd. En wat je hier schrijft is in lijn met de stelling die je vanochtend ook al op Twitter poneerde (en waarmee ik het wel eens was). Bedankt hiervoor. Ik ben benieuwd naar de uitkomst van de discussie die nu gaat volgen.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*
*