Waardering en beloning

Lewi Vogelpoel
Lewi Vogelpoel is radioloog en blogt op persoonlijke titel over de inrichting van de gezondheidszorg. Lees alle artikelen van Lewi Vogelpoel

De erkenning een voor de samenleving vitale functie te vervullen en niet slechts een kostenpost te zijn, is één van de weinige lichtpuntjes voor zorgverleners tijdens de Coronacrisis. Plots gebombardeerd tot helden die applaus verdienen en voortaan beter gewaardeerd en beloond zouden moeten worden, dat schept hoop.

Hoe applaus geven werkt is voor iedereen een heldere en éénduidige zaak. Voor het toekennen van waardering en beloning ligt dat anders. De merkwaardige wijze waarop sommige partijen hier uitvoering aangeven doet dat althans vermoeden. Een drietal voorbeelden.

Allereerst de politiek. De SP en de PvdA voegden daad bij woord. Zij dienden een motie in ten behoeve van een structurele betere waardering voor zorgverleners met betere arbeidsvoorwaarden en salarissen. Na jarenlang bezuinigen, toenemende werkdruk en achterblijvende salarissen niet geheel onredelijk, en je zou zelfs zeggen nu als erkend vitaal beroep kon dat toch bijna niet misgaan. De meeste partijen waren inderdaad voor.

Maar ook hier blijkt dat er altijd wel een reden te bedenken is om ergens onderuit te komen. VVD, CDA, D66, CU vonden die en bekrachtigden hun waardering voor de zorgverleners middels een tot driemaal toe ‘Nee’ op deze motie.

Ook hier blijkt dat er altijd wel een reden te bedenken is om ergens onderuit te komen

Dan de club van zorgverzekeraars (ZN). Zij trakteerden de zorgverleners op een ingewikkelde financiële compensatieregeling met allerlei mitsen en maren, en op het vooruitzicht van forse tariefskortingen voor de verwachte ‘inhaalzorg’. Dit in schril contrast met de overheid, die al vrij snel een redelijk heldere NOW-regeling had opgetuigd ten behoeve van de andere sectoren. In tegenstelling tot wat zorgverzekeraars eerder suggereerden, krijgen wat hen betreft de ziekenhuizen nu alsnog een deel van de Coronaschade voor eigen rekening.

En als bonus kreeg de zorg nog deze maand van ZN een ‘Werkwijzer verpleging en verzorging in de thuissituatie’ cadeau, waarin beschreven staat welke vragen en zaken zorgverzekeraars beantwoord willen zien voor hun toezicht op de zorgverlening, en daarmee wat er dus voortaan naast het zorgverlenen nog meer geregistreerd moet worden. Een op zijn minst bijzondere interpretatie van administratieve lastenverlichting in de zorg.

Tot slot de ministeries. De vicepremier, tevens minister van Volksgezondheid, gaf zijn waardering voor de inzet van de zorgverleners in de Coronacrisis vorm door de vrije keuze in de zorg opnieuw ter discussie te stellen, waardoor verzekeraars wederom meer sturingsmacht over zorgverleners en patiënten dreigen te krijgen. Een voorstel ooit ingegeven door een ogenschijnlijk heilig vertrouwen in de zorgverzekeraar en een groot wantrouwen naar de andere twee partijen.

De staatssecretaris van Financiën bevestigde verder dat zorgverleners die meer hadden verdiend als gevolg van hun inzet in de coronacrisis door de dubbele diensten en ingetrokken vrije dagen, inderdaad daardoor hun toeslagen mogelijk moesten terugbetalen.

Ik hoop dat de politiek begrijpt dat bovengenoemde zaken niet als waardering aanvoelen, dat er meer nodig is dan af en toe applaus om een zorgverlener overeind te houden, en zij alsnog zal aansturen op een structurele en betere waardering en beloning voor onze zorgmedewerkers. Ik zie namelijk niet hoe het verder ontnemen van regie, het oogluikend toelaten van de stijgende werkdruk en het direct of indirect afknijpen van zorgverleners, het werken in de zorg werkbaar houdt of aantrekkelijker gaat maken. Laat staan dat het bijdraagt tot de oplossing voor de door de SER voorspelde ernstig tekorten aan zorgmedewerkers voor de toekomst.

4 Reacties Reageer zelf

  1. Dienie Koolen-Goossens Dienie Koolen
    Geplaatst op 25 juni 2020 om 17:15 | Permalink

    Dank voor je duidelijke verhaal.

  2. Henk Wilmink
    Geplaatst op 26 juni 2020 om 22:21 | Permalink

    Ik blijf erbij: we kunnen een grote vuist maken door massaal ons ziek te melden bij de tweede corona golf. En massaal betekent iedereen die zich verpleegkundige noemt. Je blijft dan minimaal 2 maand ziek. Eens kijken hoe rap de bobo’s in ons kabinet bereid zijn om een structurele loonsverhoging wel toe te kennen. Ik roep hierbij alle verpleegkundigen in ons land op hieraan gehoor te geven. Alleen met een statement als dit kom je verder. Doe je het niet ….. dan svp ook nooit meer zeuren.

  3. Tom Latour
    Geplaatst op 26 juni 2020 om 23:38 | Permalink

    Gaarne zou ik nog een extra duit in het zakje willen doen als aanvulling op blog van mevrouw Vogelpoel.
    Naast het voorgaande relaas van haar, viel mij een bericht op in de krant waarin mw. Kaljouw, directeur van het NZA, aangeeft dat de zorg goedkoper kan door onnodige of niet werkzame behandelingen te schrappen uit het zorgverzekeringspakket. Zij doelde hierbij op behandelingen die met name in het ziekenhuis worden gegeven. Mijns inziens doelde zij daarnaast ook op de andere zorgvoorzieningen in de zorg en zinspeelde zij vooral ook op preventie.

    Wat mij nu bezighoudt in deze hele discussie over bezuinigingen in de zorg en over samen werking en substitutie tussen allerlei zorglijnen dat de ondernemer in de zorg hiermee probeert de schotten tussen de diverse zorglijnen weg te halen maar de de financiering daarvoor altijd strand bij juist de NZA en o.a. ook bij de zorgverzekeraars. Zij blijven in hun eindeloze controledrift de palen en schotten dieper de grond in slaan op zowel directe als indirecte wijze.
    De kost gaat voor de baat uit is een belangrijke uitspraak in ondernemersland, maar als door de enorm ingewikkelde wetgeving en financiering je alle ondernemersmoed wordt ontnomen zal deze kar telkens in de modder blijven steken en boeken we geen vitale vooruitgang in deze blijkbaar taaie materie.
    Daarnaast blijkt ook telkens weer dat politici en zorgverzekeraars alleen maar in het groot willen denken en dat kleine initiatieven geen kans maken om tot volle wasdom te komen zodat wat als een lonend initiatief en klein zaadje wordt uitgezet vermalen raakt door juist deze controle en machtgebonden drift bij de grote controle organen.

    Het zou de politiek sieren als zij samen met de zorgverzekeraars een werkzaam fonds oprichten dat nieuwe initiatieven financiert en deze financiering mede laat beoordelen en uitvoeren door zorgondernemers en wanneer een initiatief grotere vormen gaat aannemen en dus grotere investeringen vraagt dat dan de zorgverzekeraars en de NZA daarvoor dan WERKZAME regels, bekostiging en administratie organiseren zodanig dat het werkveld hiermee kan werken! Het kan geen eenrichtingsverkeer zijn!

    Ik hoor de NZA en de zorgverzekeraars alsmede het ministerie al roepen dat dit niet gaat werken.
    Waarom? Wat is er mis aan goed ondernemerschap en flexibele financiering in een microproject?
    Het lijkt er wel op dat de zorgondernemer eerder een kleuter is die bij de hand genomen moet worden omdat hij dan, net als een kind, geen rem kent?
    Wanneer je duidelijke afspraken maakt met heldere spelregels en de vrijheid biedt aan de zorgondernemer om een slim idee tot een werkzaam concept te brengen dat uiteindelijk bespaart in de totale zorgkosten, dan verdient zo’n idee toch een pluim en ondersteuning?

    Maar als je als politiek directies van zorgverzekeraars machtsinstrumenten meegeeft met alle egards en spelregels die elke vorm van ondernemersinitiatief direct torpedeert, zal er nooit echt iets veranderen!!!!!
    Hij of zij zal heerlijk in het pluche alles bij het oude houden en geen risico willen lopen. Stel je toch eens voor dat je een beetje ondernemersrisico zou lopen en dat er soms wat mis kan gaan.

    Hoe denk men dat ondernemers in het algemeen tot producten komen die iets opleveren, OOK IN DE ZORG! Juist eerst investeren in het idee met de praktische en financiële en organieke uitwerking en daarnaast overtuigd zijn van de kwaliteit en betaalbaarheid van het product anders verlies je klanten.

    Een klein voorbeeld in de zorg. Fysiotherapeuten kosten een paar miljard per jaar in het totale zorg budget. Het TNO en ook andere instanties hebben herhaaldelijk aangetoond dat juist deze groep zorgverleners een meervoud van wat zij kosten besparen in de zorg op allerlei fronten, o.a. in de substitutie. Wat schetst onze verbazing, zij worden al jaren gekoeioneerd door de zorgverzekeraars met allerlei schijnargumenten zodat zij geen verhoging van het tarief kunnen geven de afgelopen 12 jaar. Hoe bizar kun je denken als zorgverzekeraar: Je geeft een van je grootste ‘vrienden’ een figuurlijke schop na omdat zij het zo geweldig doen…….?

    Mijns inziens moeten politici, de NZA en zorgverzekeraars zich eens goed gaan beraden hoelang zij zo nog door willen gaan. Ik voorspel een complete leegloop van de zorg in al zijn facetten als men denkt dat dit de weg is naar een oplossing in de kostenbeheersing van de zorg in Nederland.

  4. C. dijkstra
    Geplaatst op 27 juni 2020 om 08:52 | Permalink

    Schande! Miljarden naar de vervuilende luchtvaart en een fooi voor de zorg.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*
*