Weeffout

“Ik kan nu al voorspellen dat dit totaal niet gaat werken.” “Sorry hoor, maar ik snap niets meer van de gezondheidszorg. Sneller overdragen aan huisartsen. En die worden nu juist ‘gestraft’ vanwege extra handelingen. Wie houdt nu wie voor de gek?” “Veel sterkte aan de minder gezonde inwoners van Harderwijk en omgeving.”

Dit zijn reacties op de website van regionaal dagblad De Stentor op het bericht dat Ziekenhuis St Jansdal in Harderwijk patiënten sneller wil overdragen naar de huisarts. Het ziekenhuis wil hiermee ruimte creëren voor groei binnen de bestaande capaciteit. Bestuurder Wout Adema spreekt in dit verband over “keuzes maken” en over “de zorgvraag afremmen en de eerstelijns zorgaanbieders ondersteunen bij het sneller weer overnemen van patiënten.” Citaten die bewijzen dat Adema en zijn medische staf begrijpen wat minister Edith Schippers (VWS) voornemens is met de zorg, en die passen in het beleid van de zorgverzekeraars.

Waarom dan toch die negatieve reacties? Omdat de verzekerde nog steeds geen gelijkwaardige partner is in de driehoek zorgaanbieder-zorgverzekeraar-zorgconsument, die na de stelselherziening van 2006 tot stand had moeten komen. De verzekerde is de weg kwijt en voelt zich in de discussie over de ontwikkeling in de zorg nog steeds aan de zijlijn staan.

Dit valt de zorgaanbieders kwalijk te nemen, die niet lijken te beseffen dat een interviewtje met de bestuurder in een ziekenhuistijdschrift of lokale krant niet volstaat. Het valt de zorgverzekeraars kwalijk te nemen, die in hun media-uitingen nog steeds blijven hangen in communicatie over de zorgpremie. En het valt VWS kwalijk te nemen, dat ervoor heeft gekozen de komst van het Kwaliteitsinstituut zorg en de Wet cliëntenrecht zorg als sluitstuk van de stelselherziening te beschouwen. Kwaliteitsbesef en cliëntenperspectief hadden het uitgangspunt van die stelselherziening moeten zijn.

Delen