Zelfreinigend vermogen

Het is slecht gesteld met de hygiëne in verpleeghuizen, stelt de Inspectie voor de Gezondheidszorg. Ze nemen te weinig maatregelen om infecties te voorkomen. Het is niet voor het eerst dat de Inspectie deze conclusie trekt uit onderzoek in verpleeghuizen. Ze deed dit ook al in 2012 en 2013. Het feit dat de Inspectie er nu weer mee komt, laat zien hoe weerbarstig de materie is en hoe moeilijk de verpleeghuizen ertoe te bewegen zijn om iets aan de bestaande situatie te veranderen. Maar het laat ook zien hoe beperkt de macht van de Inspectie is om deze verandering te bewerkstelligen. De dreiging van verscherpt toezicht ligt altijd op de loer, maar sluit maar eens zo’n huis. Een verpleeghuis kan het zich dus min of meer veroorloven opnieuw in dezelfde fout te vervallen.

Deze zoveelste waarschuwing van de Inspectie gaat dan ook niet het verschil maken. Een cliëntenraad kan dat wel. Toen in 2007 bij wet werd vastgelegd dat zorgaanbieders verplicht zijn er een cliëntenraad op na te houden, werd zo’n raad nog vooral als een noodzakelijk kwaad gezien. Dat is nu in een groeiend aantal verpleeghuizen al lang niet meer het geval. We zien cliëntenraden die een enorme professionaliseringsslag hebben doorgemaakt en die een grote en actieve rol spelen in de bewaking van het kwaliteitsbeleid van de instelling. Zo’n cliëntenraad kan wel het verschil maken. Tenminste: als het verpleeghuisbestuur het aandurft om die raad de sterke positie in de organisatie te geven die ze verdient, en de raadsleden faciliteert in hun streven naar professionaliteit.

Delen