Als je binnen jouw sector morgen één ding zou kunnen veranderen: wat zou dat dan zijn?
“Minder regeldruk en gedoe voor praktijkeigenaren en -verantwoordelijken. Om zo het praktijkhouden weer aantrekkelijk te maken. Nu zie je dat veel tandartsen geen opvolger kunnen vinden. Na 30 of 40 jaar zijn ze soms zelfs gedwongen de deuren van hun praktijk te sluiten.”
Zou verlaging van regeldruk echt helpen om jonge tandartsen over de streep te trekken?
“Niet iedereen ambieert een eigen praktijk, maar het zal zeker helpen. Van oudere collega’s hoor ik weleens dat ze vroeger op zondagmiddag ‘even de administratie deden’. Nu moet je er structureel veel tijd voor vrijmaken.
Dat weerhoudt de nieuwe generatie tandartsen – die over het algemeen een goede werk-privébalans belangrijk vindt – ervan een praktijk over te nemen of binnen een organisatie verantwoordelijkheid te pakken als chef de clinique. Ze willen hun tandartsding doen, ze willen dat de balans doorslaat naar zorg en níet naar randzaken.”
Zie jij mogelijkheden die balans te herstellen?
“Die zie ik, maar dan moeten we ons als verschillende beroepsgroepen meer verenigen – en daar kan VvAA een belangrijke rol in spelen. We lopen immers allemaal tegen dezelfde problemen aan.
Laatst sprak ik een tandarts die bij de huisarts een informatiescherm in de wachtkamer had gezien, met uitleg over verzekeraars. Zo’n scherm verlaagt de druk op het baliepersoneel. Een klein voorbeeld, maar we kunnen zoveel van elkaar leren, best practices delen én samen optrekken richting overheid en verzekeraars.
Dat we ons als zorgaanbieders moeten verantwoorden en transparant moeten zijn, is logisch. Maar wel op een manier die behapbaar is. Als we die boodschap gezámenlijk uitdragen als zorgveld én met goede alternatieven komen, dan geloof ik dat regelmakers daar echt wel voor openstaan.”