Balans

Dienie Koolen-Goossens
Dienie Koolen-Goossens is zorgondernemer, logopedist en docent. Zij is bestuurlijk actief en heeft passie voor gezondheidszorg en onderwijs. Bekijk ook haar profiel op LinkedIn. Lees alle artikelen van Dienie Koolen-Goossens

De balans is zoek. Het is net alsof ik iedere dag examen doe. De stress als gevolg van de eisen van ons werk is enorm. Er hangt steeds boven je hoofd dat er nog taken gedaan moeten worden. Heb ik alles goed geregistreerd? Word ik afgerekend op het ontbreken van een vinkje?

Wanneer je het rijexamen hebt behaald, vraagt men niet daarna of je wel voldoende spiegelt. Je hebt bewezen wat je kunt en je leert verder door ervaring. Registratie in het kwaliteitsregister geeft op vele fronten informatie over een zorgaanbieder. De meeste collega’s hebben nog meer nascholing gevolgd dan vereist. De ervaring in de praktijk is belangrijk en is dan ook een factor in die registratie. Dat er daarnaast in de zorg nog allemaal toetsen zijn waaraan men moet voldoen voor een geringe verhoging van het tarief roept spanning op. En wat levert het daadwerkelijk op voor de patiënt? Al die toetsen lijken wel bedoeld om het standaardtarief zo laag mogelijk te houden.

De balans tussen inkomsten en inspanningen is zoek. Een marktconform tarief, door de heer Rouvoet laatst nog genoemd in een discussie over artikel 13, heeft een zeer wrange bijsmaak.  Is het vreemd dat mensen niet tekenen bij een ondergewaardeerd tarief? Het gepuzzel over de lopende contracten is nog aan de gang en de spanning voor de nieuwe contracten loopt al op.

De Raad voor Volksgezondheid en Samenleving (RVS) benoemde al vele malen de ongelijkheid bij de zorginkoop en roept om verandering. De zorginkoop moet echt anders met meer respect voor goede zorg van professionals en meer aandacht voor de zorgrelatie. Natuurlijk zullen er uitzonderingen zijn. Ook op de weg gebeuren er ongelukken. Moet iedereen daarom om de twee jaar opnieuw een rijvaardigheidstest afleggen?

Gelukkig krijgen we dagelijks de waardering van onze patiënten

De kosten die we maken voor scholing, transparantie, privacy, onderzoek en behandeling zijn hoog. Maar het gevoel van niet-genoeg voor de verzekeraars houdt niet op. Gelukkig krijgen we dagelijks de waardering van onze patiënten. Balans in werk en leven is belangrijk. Minister Bruins benoemt het ook.

De balans tussen gecontracteerden en ongecontracteerden zal veranderen. Dat is duidelijk. De NZa zou dit al langer moeten weten. Ik begrijp dat ze nu gaan monitoren hoe de vergoedingen zijn bij fysiotherapie. Dat zal pas in 2019 uitgerold gaan worden. De situatie waarin de zorgverleners verkeren wordt gebagatelliseerd. Minister Bruins beantwoordt Kamervragen over de zorginkoop. Hij benoemt dat er verschil moet zijn tussen verzekeraars zodat klanten een keuze kunnen maken. De klanten kennen de verschillen niet want de inkoop van prestaties is niet transparant.

De minister heeft het in zijn antwoord ook over individuele contractsonderhandelingen. Nou, die zijn er veelal niet. En ondanks de hoofdlijnakkoorden vaart elke verzekeraar een andere koers.

Ik ga mijn verhaal nogmaals neerleggen bij zorgverzekeraars. Ik hoop op een antwoord, een fatsoenlijk aanbod en op een beroepsvereniging die vertrouwen uitstraalt en daadwerkelijk een gesprekspartner mag zijn. Ondanks ontregelen in de zorg komen er steeds nieuwe eisen bij. Ik sla voortaan ‘s avonds wat eerder de laptop dicht.

De balans moet terug!

6 Reacties Reageer zelf

  1. Imma Muris
    Geplaatst op 22 maart 2018 om 15:27 | Permalink

    Ook erg grappig: marktconform. Als ik als zorgverzekeraar eenzijdig de tarieven opleg, zijn die vanzelfsprekend marktconform.

  2. Marjan Rep
    Geplaatst op 22 maart 2018 om 18:40 | Permalink

    Alle regels en richtlijnen maken dat ik mij steeds meer geketend voel. Een opleiding, jaarlijks bij en nascholing, 5x per jaar kwaliteitskring bijwonen en nog geen vertrouwen krijgen dat ik mijn werk goed doe. Ik werk dit jaar 25 jaar in mijn eigen praktijk. Ik zie alleen maar tekenen dat dit mooie beroep in deze vorm gaat verdwijnen. Wie wil en kan er straks nog op deze manier werken?

  3. Dienie Koolen-Goossens Dienie Koolen
    Geplaatst op 23 maart 2018 om 09:26 | Permalink

    https://www.zn.nl/2887745536/Vervolg—Nieuws Op een bericht van ZN las ik vandaag dit bericht:
    “Goede voortgang uitvoering afspraken paramedische zorg. In juni 2017 hebben het KNGF, Stichting Keurmerk Fysiotherapie (SKF), Paramedisch Platform Nederland (PPN), Patiënten Federatie Nederland (PFN), Zorgverzekeraars Nederland (ZN) en het ministerie van VWS een hoofdlijnenakkoord voor de paramedische zorg (HLA PZ) gesloten. Dit HLA PZ is vooral een kwaliteitsakkoord en bevat bouwstenen om het fundament te leggen voor een coherent en structureel kwaliteitsbeleid. Daarnaast zijn er ook afspraken gemaakt over contractering en regeldruk…”Zie verder de website van ZN
    Overleg hierover is een goede zaak maar eigen koers van ieder, manier van inkoop en tarief vergen meer. Kritische blik op relatiebeheer en effecten toetscultuur gewenst. Rapporten daarover zijn er genoeg. Daar mag meer rekenschap van worden gegeven en kennis over uitwerking van huidig beleid in de praktijk, ook bij logopedie, lijkt zeer beperkt. Samenwerking en echt overleg waarbij meerdere thema’s aan bod komen wordt toegejuicht.

  4. Annelies Hes
    Geplaatst op 24 maart 2018 om 03:28 | Permalink

    Vergeet de recent vernieuwde, nog strenger geworden eisen voor herregistratie in o.a. het Preverbaal- en het Hanenregister ook niet……. Opgesteld en ingesteld door onze eigen beroepsvereniging…… niet meer op te brengen qua zowel tijdsinvestering als financieel.

  5. Sms
    Geplaatst op 28 maart 2018 om 22:50 | Permalink

    Heeft iemand de film three billboards…. gezien? Het gaat over gaan staan voor wat je zegt en wat oneerlijk is.
    Door braaf te blijven meewerken, vinkjes te blijven zetten in onze computersystemen en zelf onze, electronische, handtekening onder de contracten van de zorgverzekeraars te zetten, verandert er niets. We denken dat we aan onze cliënten en patiënten denken als we bedenken dat we als eenlingen toch niet in staat zijn een heel systeem te veranderen. En dus maar weer braaf aan het werk gaan, even mopperen en dan weer genoegen nemen met hoe het nu is. Je wordt nooit wie je wil zijn als je anderen de schuld blijft geven van wie je nu bent.

    Iedereen loopt zijn eigen pad. Het mijne is niet meer contractueel gebonden met dat van de zorgverzekeraars. Toch blijven de klanten komen. David tegen Goliath, hij en ik wonnen wel! In elk geval onze eigenwaarde en integriteit terug!

  6. Lise
    Geplaatst op 29 maart 2018 om 09:30 | Permalink

    Precies waarom ik gekozen heb geen contracten te tekenen. Om de redenen die SMS en jij aandragen.

    Als iedere logopedist zijn eigen professie en specialisme gaat uitdragen, gelooft in haar eigen kracht en kennis……
    Als we allemaal de contracten links laten liggen en eens voet bij stuk houden, komt er een dag dat het anders gaat zijn.