Sophie Brühl bevraagt staatssecretaris Financiën over fiscale randvoorwaarden bij keuze praktijkhouderschap

brühl bevraagt / de (fiscale) weg naar praktijkhouderschap

In Brühl bevraagt legt Sophie Brühl, huisarts en medeoprichter van Buurtdokters, een prangende vraag voor aan iemand uit haar brede zorgnetwerk. Deze keer is dat Eelco Eerenberg, staatssecretaris van Financiën.

In hoeverre draagt fiscale duidelijkheid bij aan de bereidheid van huisartsen om praktijkhouder te worden?

Beste Eelco,

In jouw rol als staatssecretaris van Financiën, verantwoordelijk voor fiscale aangelegenheden en de Belastingdienst, kijk je dagelijks naar de randvoorwaarden waarbinnen mensen werken en ondernemen. Vanuit dat perspectief wil ik je graag een vraag voorleggen over de huisartsenzorg.

Zoals je weet kampen we in Nederland met een groeiend tekort aan praktijkhoudende huisartsen. Tegelijkertijd kiezen veel huisartsen bewust voor de flexibiliteit van het werken als zzp’er. Dat is waardevol, zeker aan het begin van je loopbaan: je kijkt in verschillende keukens en ontwikkelt je breed. Maar als een grote groep huisartsen langdurig waarnemer blijft, zet dat de continuïteit van zorg in de eerste lijn onder druk.

Praktijkhouderschap én flexibel blijven

De vraag is hoe we deze groep kunnen stimuleren om de stap naar praktijkhouderschap te zetten, zonder de voordelen van flexibiliteit volledig te verliezen. In de praktijk zie ik dat die keuze niet alleen wordt bepaald door inhoudelijke voorkeuren, maar ook door onzekerheid over de randvoorwaarden. Met name fiscale onduidelijkheid speelt daarbij een rol: wanneer ben je ondernemer, wanneer niet, en wat betekent dat voor de manier waarop je je werk organiseert?

‘Fiscale onduidelijkheid speelt een rol bij de keuze al dan niet praktijkhouder te worden: wanneer ben je een ondernemer?’

Die onzekerheid lijkt soms ook door te werken in hoe waarnemers zich verhouden tot praktijken. Ze blijven op afstand, terwijl juist het meedraaien in een team en het ervaren van gezamenlijke verantwoordelijkheid kan helpen om de stap naar praktijkhouderschap voorstelbaar te maken. Tegelijkertijd is het praktijkhouderschap zelf fiscaal en organisatorisch allesbehalve eenvoudig, wat de keuze extra complex maakt.

Taak voor Belastingdienst om actiever duidelijkheid en vertrouwen te bieden?

Tegen die achtergrond ben ik benieuwd naar jouw perspectief. In hoeverre draagt fiscale duidelijkheid volgens jou bij aan de bereidheid van huisartsen om praktijkhouder te worden? Is het vooral een kwestie van het wegnemen van belemmeringen, of zie je ook ruimte voor de Belastingdienst om actiever duidelijkheid en vertrouwen te bieden richting deze groep?

En hoe kijk je naar de rolverdeling hierin? Ligt de sleutel vooral bij het veld zelf – bijvoorbeeld in het beter betrekken van waarnemers bij teams – of zie je ook een bredere, faciliterende rol voor de Belastingdienst in dit vraagstuk?

Ik ben heel benieuwd naar jouw perspectief.

Hartelijke groet, Sophie

Huisarts en medeoprichter van Buurtdokters


‘Ik kan ervoor zorgen dat de fiscus geen onnodige belemmeringen opwerpt als je wilt starten als huisarts’

Beste Sophie,

Wat leuk dat we elkaar langs deze weg weer treffen! Ik zal mijn best doen je vragen te beantwoorden want mijn portefeuille raakt alleen indirect aan de zorg, via de fiscus. Een voorbeeld daarvan is de suikertaks, waarmee we vanuit het kabinet gezond gedrag willen bevorderen.

Naast staatssecretaris ben ik ook nog partner en vader. En, net als ieder ander, soms helaas ook zelf patiënt. Het tekort aan huisartsen in ons land gaat mij dus ook persoonlijk zeer aan het hart. In de behandelkamer gaat het vaak over intieme kwesties. Psychische klachten of zaken van leven en dood bespreek je het liefst met iemand met wie je een vertrouwensband hebt. Persoonlijk ben ik dus wel een voorstander van een vaste huisarts. Maar als je ziek bent en je hebt onmiddellijk een arts nodig, dan is het fijn om bij een andere huisarts terecht te kunnen.

Mijn invloed op het aantal huisartsen is minimaal. Die beperkt zich ertoe dat ik ervoor kan zorgen dat de fiscus geen onnodige belemmeringen opwerpt als je wilt starten als huisarts. Huisartsen worden daarbij door de Belastingdienst niet anders gezien of behandeld dan andere specialisten of sectoren, zowel in de dienstverlening als in de handhaving.

‘Laat je vooraf goed informeren over de mogelijkheden om als praktijkhoudende huisarts te beginnen. De Belastingdienst denkt hierbij graag met je mee’

Het kan – ook voor huisartsen – soms best ingewikkeld zijn om te bepalen of je je werk wilt doen als ondernemer of als werknemer, zeker als je dat vooraf wilt weten. Dit is namelijk afhankelijk van de wijze waarop de werkzaamheden worden verricht. Laat je dus vooraf goed informeren over de mogelijkheden om als praktijkhoudende huisarts te beginnen. De Belastingdienst denkt hierbij graag met je mee. Ook kun je op de website van de Belastingdienst een ondernemerscheck doen of deelnemen aan het programma ‘Goede Start met de Belastingdienst’, met gratis live webinars en voorlichting voor (startende) ondernemers.

Voor praktijkhouders heb ik tenslotte nog een suggestie: als je samenwerkt met een collega-huisarts die geen eigen praktijk heeft, laat dan zien hoe het is om in een team te werken. Betrek de collega erbij, geef hem of haar het gevoel dat hij of zij onderdeel van het team is. Misschien dat diegene dan wel op het idee komt dat een eigen praktijk toch mogelijk is. Het helpt hem of haar in elk geval om een nóg beter geïnformeerde keuze te maken.

Hartelijke groet en hopelijk tot snel! Eelco

Eelco Eerenberg, staatssecretaris Financiën

Delen