De papierloze mens

Bram Vermeer
Bram Vermeer is wetenschapsjournalist en heeft zich gespecialieerd in Innovatie. Lees alle artikelen van Bram Vermeer

Vanmorgen zat ik weer aan een vergadertafel vol papier. Iedereen had ordners vol met bouwtekeningen, contracten en correspondentie meegenomen. Ik had alleen een tablet voor me liggen. “Hoe hou je daarmee overzicht?”, vroeg de advocaat die naast me zat. Hij vertelde dat hij een extra grote tafel op kantoor had, waarop hij alles naast elkaar kon leggen.

Ik hou stug vol met het bestrijden van papier, maar het valt niet mee. Mijn buurman had natuurlijk gelijk. Op kantoor heb ik twee beeldschermen om verschillende documenten tegelijk te kunnen zien. Waar anderen gewoon een opmerking in de kantlijn schrijven, heb ik software nodig om overzicht te houden van mijn notities (ik gebruik skim-app.sourceforge.net voor het annoteren van pdf’s).

Vooral het lezen van lange teksten vereist mentale gymnastiek. Bij een pdf heb ik nog een beetje houvast aan de pagina-indeling, maar bij Word-documenten of e-books wordt het algauw een grote woordenbrij, waarin het moeilijk oriënteren is. Als ik terugblader om een citaat te checken, raak ik meteen de weg kwijt. En als ik inzoom om een grafiek goed te zien, verlies ik de context.

Helemaal zonder papier gaat het daarom ook bij mij niet. Vooral als ik moe ben, heb ik behoefte aan een printje.

Vooral lange teksten vereisen mentale gymnastiek

Alleen bij digitale kaarten gaat het goed. Als ik op Google Maps (maps.google.com) een dorp opzoek, zoom ik uit totdat ik een bekende stad op de kaart zie. Dan zoom ik weer in op de straten en wegen. Mijn hersens houden op elk moment overzicht over de topografie. Voor PowerPoints is er nu ook zo’n hulpmiddel (zie prezi.com).

Maar met lange teksten blijft het behelpen. Het leed wordt verzacht door het geringe gewicht van mijn tablet, zeker vergeleken met al die ordners. Bovendien heb ik bijna altijd alle documenten bij me. Op dat punt ben ik als papierloos mens onverslaanbaar.