Doelen stellen

Dienie Koolen-Goossens
Dienie Koolen-Goossens is zorgondernemer, logopedist en docent. Zij is bestuurlijk actief en heeft passie voor gezondheidszorg en onderwijs. Bekijk ook haar profiel op LinkedIn. Lees alle artikelen van Dienie Koolen-Goossens

In ons werk stellen we doelen die we willen bereiken met de zorg voor onze patiënt. We richten ons daarbij vooral op de hulpvraag, die is leidend. De stappen om dat doel te bereiken bespreken we samen met de patiënt. Het behalen van de doelen is afhankelijk van de kundigheid van de zorgverlener, maar ook van de motivatie en mogelijkheden van de patiënt en zijn omgeving. We stellen onze doelen bij wanneer dat nodig blijkt. We investeren tijd en geld in deskundigheid, materiaal en outillage van onze praktijk. We overleggen met medebehandelaars en bij twijfel over kennis van de klacht sturen we de patiënt door.

Het alles omvattende doel is gericht op zorg verlenen. We streven naar een zo kort mogelijk traject, maar dat is gerelateerd aan de stoornis en wat ik hierboven belichtte. We gaan zorgvuldig om met zorggeld, maar vermindering van kosten is nooit ons hoofddoel.

Wanneer de regering iets nieuws invoert, lees ik zelden dat het hoofddoel bezuinigen is. Het draait er vaak wel op uit. De Participatiewet moest mensen met een afstand tot het werk weer laten meedraaien in de maatschappij. Passend Onderwijs moest zorgen voor onderwijs op maat. De Wet Maatschappelijke Ondersteuning begon al met minder geld naar gemeentes, maar als doel werd genoemd het beleid dichtbij de burger te brengen. Hoe dit alles uitpakte is inmiddels bekend.

In ons zorgstelsel worden de zorgverzekeraars belast met de taak de zorg betaalbaar te houden. Zij voegen geen zorg toe maar moeten de zorg betalen. Zij hebben veel zeggenschap gekregen. Dit hele systeem kost veel geld. Door het toelaten van meerdere verzekeraars zou door concurrentie alles goedkoper worden. Aangezien de leefwereld van de praktijk zich afspeelt tussen zorgvrager en aanbieder, wordt de professional belast met het zichtbaar maken van alle stappen die gezet worden zodat de verzekeraar zicht krijgt op kwaliteit. Er wordt steeds geroepen: de hoogste kwaliteit voor de laagste prijs. Dit klinkt mijns inziens niet logisch en wat staat er voorop?

Het ministerie van VWS is gecharmeerd van e-health. Er zijn veel mooie zaken uitvoerbaar maar ook hierbij vraag ik me af: wat is voor het ministerie het belangrijkste doel? Kostenvermindering, hogere kwaliteit of minder afhankelijk zijn van menskracht? Wordt dit onderwerp ook omarmd als blijkt dat het kostenverhogend werkt?

Dat er door de regering en instanties gelet wordt op fraude en onrechtmatige zaken waarbij geld over de balk wordt gegooid is voor mij als burger belangrijk. Dat die doelen niet altijd behaald worden lees ik dagelijks. Het aanpakken van misstanden in de zorg ondersteun ik zeer en goed dat er openheid daarover komt. Met de zorg die wij verlenen passen wij op de kosten bij de afweging van de te nemen stappen in de behandeling. Dat we nu extra veel kosten maken en tijd investeren om ons te verantwoorden en om onze financiering in dit zorgstelsel te regelen, is zeer betreurenswaardig. Ons ondersteunen in ons werk zou ook het hoofddoel van de verzekeraars kunnen zijn, maar veelal draait het om zo laag mogelijke vergoedingen. Dat die eerder hoger zouden moeten zijn door al dit extra werk lijkt tegenstrijdig en blijkt niet bespreekbaar.

Tijd om doelen bij te stellen. Onze hulpvraag is inmiddels duidelijk!

2 Reacties Reageer zelf

  1. Nanda Klop
    Geplaatst op 27 september 2018 om 21:40 | Permalink

    En nu maar hopen dat zorgverzekeraars net zo goed zijn in hulp verlenen als dat wij dat zijn! Eigenlijk zouden ze NOG BETER moeten zijn. Want wij verlenen de zorg, maar zij VERZEKEREN hun klanten goede zorg. Wij doen ons best, maar zij bieden zekerheid… tenminste dat doet hun naam vermoeden. De wederzijdse transparantie en de wederzijdse onderbetaling zijn beide nog niet gerealiseerd. Net zo min als wederzijds fatsoenlijke inkomensmogelijkheden.

  2. Dienie Koolen-Goossens Dienie Koolen
    Geplaatst op 28 september 2018 om 15:59 | Permalink

    Beste Nanda. Dank voor het wijzen op wederkerigheid in een relatie. Die is inderdaad ver te zoeken binnen de zorginkoop. Ik lees nu dat verzekeraars klagen over de “macht” van bepaalde grote ziekenhuizen en de positie van hen daarbij. De positie als zorgaanbieder in de eerste lijn tegenover verzekeraars is m.i. vele malen zwakker. We kunnen de contracten niet tekenen of allemaal aanvechten via NZa, NAI, ACM, CBB, Europees Hof of andere rechtsvorm. Wanneer komt men tot inkeer. Ik zeg; ‘Wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.’ Er wordt op social media beaamd dat hier inderdaad verschillend mee omgegaan wordt. Laat de verzekeraars dan eens het goede voorbeeld geven in relatie tot de eerstelijn. Of moeten we met z’n allen veel tijd en geld hieraan spenderen? Geld dat ook naar de zorg zou kunnen!

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*
*