Door Syrische ogen

Ignace Schretlen
Ignace Schretlen is publicist, beeldend kunstenaar en voormalig huisarts. Lees alle artikelen van Ignace Schretlen

“Beste Ignace, ik wil jou vertellen over wat vandaag is gebeurd. Ik was aan het werken op de fiets. Toen zag ik een collega die ook maaltijden bezorgt. Hij is 22 jaar en van Surinaamse afkomst. De politie had hem aangehouden. Hij kreeg een boete van € 140,- en € 9,- administratiekosten. Ik stopte en vroeg waarom. Tijdens het fietsen had de jongen heel even zijn mobieltje gepakt om het adres van de klant te controleren. Ik hoorde hem zeggen: ‘Nou moet ik twee hele dagen werken voor niets, alleen maar om die boete te betalen.’ ‘Let op jouw woorden,’ reageerde de agent, ‘want anders krijg je ook nog een boete omdat jij je niet hebt kunnen identificeren.’

Een andere agent was in de wagen blijven zitten. Plots reed hij weg. Ik schrok. Ik zag de politiewagen hard het fietspad oprijden. Gevaarlijk, want daar komen fietsers vanuit twee richtingen. Die agent achtervolgde een jongen van een jaar of vijftien. Waarom weet ik niet. De jongen stopte voor een rood stoplicht. De agent liep op hem af en schreeuwde dat hij zijn identiteitskaart moest tonen. Die jongen stond helemaal te ‘shaken’, waardoor zijn identiteitskaart uit de hand viel.

Je weet, beste Ignace, dat ik uit Syrië kom. Ik zal je iets vertellen over toen ik zelf een jaar of vijftien was. Dat was voor de oorlog. Op een avond was ik met vrienden aan het voetballen. Het was vrij laat. Mensen uit de buurt hadden geklaagd. De politie kwam en zei dat we naar huis moesten gaan. Maar wij wilden nog even voetballen. Toen pakte de agent onze voetbal. De vader van een vriend kwam naar ons toe. Hij nodigde de agent uit om thee te komen drinken. Eerst wilde die dat niet. ‘Kom, laat de kinderen nog even spelen,’ zei de vader van mijn vriend. En toen ging de agent met hem theedrinken.

‘Als hetzelfde in Syrië zou gebeuren, zou mij dit dag en nacht bezighouden’

Elke twee weken staan bij mij in de buurt vijf agenten. Die geven dan boetes aan fietsers die geen licht hebben en aan mensen op een brommer die geen helm dragen. Dat is goed, want het gaat om hun eigen veiligheid. Maar ook vlakbij zie ik vaak drugsdealers handelen. Die kunnen rustig hun gang gaan. En weet je wat ze verkopen? Cocaïne. Ik weet van een jonge vader die cocaïne op de grond liet vallen. Zijn zoontje of dochtertje nam hiervan iets in te mond. De ambulance moest komen. Er is helemaal geen politie bij geweest!

Ik zei tegen de agent die mijn collega had aangehouden: ‘Waarom krijgt iemand die een maaltijd moet bezorgen en even op zijn mobieltje een adres controleert een boete van € 140,- en € 9,- administratiekosten, terwijl drugsdealers hun gang kunnen gaan? Ik heb een dochter van drie jaar. Ik zorg voortdurend voor haar veiligheid en wil haar beschermen. Tegelijk hoor je over mensen die kinderen misbruiken en gewoon vrij rondlopen. Ik begrijp dat niet.’

De agent werd boos: ‘Wil jij in de problemen komen omdat jij je agressief naar mij gedraagt?’ Ik zei: ‘Neem mij niet kwalijk…. Ik bedoel dit niet persoonlijk.’ Gelukkig werd de man toen weer wat rustiger. Hij legde uit dat hij op een andere afdeling werkt. Ik heb mijn Nederlandse vriendin weleens gevraagd of zij zich veilig voelt wanneer er politie in de buurt is. ‘Nee, helemaal niet,’ antwoordde zij: ‘Wanneer ik een agent zie voel ik juist stress; heb ik misschien iets verkeerds gedaan?’ Beste Ignace, ik kijk naar Nederland vanuit de ogen van mijn dochter. Dan denk ik: het gaat hier niet goed. Als hetzelfde in Syrië zou gebeuren, zou mij dit dag en nacht bezighouden.”

Naschrift

Bovenstaande blog is gebaseerd op de volledig uitgetypte tekst van een ingesproken whatsappbericht. Zowel deze uitgetypte als de redactioneel bewerkte tekst zijn ter goedkeuring voorgelegd aan betrokkene. Deze 29-jarige statushouder ken ik inmiddels bijna zeven jaar en ik weet dat ik hem kan vertrouwen. Naar aanleiding van zijn verhaal – waarin hij meer observator dan direct betrokkene is – heb ik tweemaal per mail en eenmaal telefonisch contact gehad met de woordvoerder van de regionale politie. Deze gaf aan dat elke agent op basis van persoonlijke afwegingen kan besluiten om wel of geen boete te geven. Ze hebben een lange opleiding achter de rug en zijn hierin bepaald niet lichtvaardig.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*
*