Ignace Schretlen

Ignace Schretlen

Een weggepoetste misser

Bij een dertienjarige jongen wordt tumorweefsel op een MRI gemist. Voormalig huisarts Ignace Schretlen is verbijsterd over de uitspraak van de rechter.

Beeld AI-gegeneerde illustratie

Je bent dertien en klaagt over onder meer pijn in de rug en de benen. Lekker onbezorgd spelen met jouw vriendjes is er waarschijnlijk niet meer bij. Sporten wordt steeds lastiger. Thuis en op school maakt men zich ongerust. ’s Nachts word je vermoedelijk wakker van de pijn. Je piekert: wat is er toch met jou aan de hand?

Ik ben tamelijk lang huisarts geweest maar kan mij niet herinneren ooit een jongen van jouw leeftijd te hebben gezien met langer bestaande pijn in de rug en de benen zonder dat er sprake was van een ongeluk. In september 2020 word je dan ook volledig terecht door jouw huisarts verwezen naar de neuroloog in het Haaglanden Medisch Centrum in Den Haag.

Je bent pas veertien of vijftien. Ik stel mij voor dat je een rotjaar achter de rug hebt. Op 1 november 2020 is er een MRI-scan van de lumbale wervenkolom gemaakt. Ik citeer de uitslag: ‘Normale MRI-LWK. Geen verklaring voor de klachten. Geen wortelcompressie lumbaal.’ Maar je bent niet echt gerustgesteld. Waar komen de klachten dan wel vandaan? De klachten worden niet minder maar juist erger. Om wanhopig van te worden!

In oktober 2021 vindt in Turkije nader medisch onderzoek plaats. In jouw rug en hoofd worden meerdere tumoren gevonden. Grote paniek! Je reist terug naar Nederland en wordt in het Amsterdams Universitair Medisch Centrum met spoed geopereerd.

Herbeoordeling

Was er op de MRI van 1 november 2020 dan inderdaad helemaal niets afwijkends te zien? Op 14 december 2021 vindt een herbeoordeling plaats door de behandelend kinderoncoloog. Die vindt wel iets wat niet normaal is en schrijft: ‘Waarschijnlijk is dit al pathologisch tumorweefsel.’ Ruim vier maanden later wordt het Haaglanden Medisch Centrum (Den Haag) aansprakelijk gesteld voor de materiële en immateriële schade die jij hebt geleden en nog zal lijden ‘als gevolg van verwijtbaar en onzorgvuldig handelen van het ziekenhuis (…), te weten het missen van de diagnose van tumoren.’

Je bent nu negentien. Op 11 september jl. deed de Rechtbank Den Haag een uitspraak, waarvan Medisch Contact op 13 oktober jl. een samenvatting publiceert onder de titel ‘Tumorweefsel was achteraf toch zichtbaar maar geen schadevergoeding voor 13-jarige.’ Mijn gedachten gaan naar jou. De mooiste jaren van jouw jeugd zijn vergald om over jouw toekomst nog maar niet te spreken. Heb je dit overleefd en zo ja, hoe gaat het met jou? Jouw advocaat beroept zich op haar geheimhoudingsplicht en beantwoordt geen van beide vragen.

Zo wordt dus – kort door de bocht gezegd – een misser weggepoetst!

Ik heb minstens driemaal de volledige uitspraak van de Rechtbank Den Haag gelezen. Door de Nederlandse Vereniging voor Radiologie (NVvR) is op verzoek van betrokken partijen een expertiseonderzoek uitgevoerd door drie afzonderlijke leden van een panel. Ik citeer: ‘Alle drie herbeoordelingen vermelden afwijkingen laag in de rug, waarbij tweemaal een niet eenduidig te interpreteren afwijking wordt gezien op sacraal niveau waarvoor aanvullende opnamen worden geadviseerd. Gezien de aard van de klachten bij de jonge patiënt is dit een relevante bevinding die nader onderzoek vereist.’

Totaal verbijsterd

Maar nu komt het: ‘Het expertisepanel komt (…) op grond van de bevindingen (…) tot de conclusie dat er geen aanwijzingen zijn dat de radioloog niet heeft gehandeld conform de geldende richtlijnen en standaarden.’ Dit begrijp ik niet of nog sterker: ik ben totaal verbijsterd. Er bestaat – zoals ook in de uitspraak wordt vermeld – helemaal ‘geen specifieke richtlijn voor radiculaire klachten bij kinderen.’ Maar volgens de tegenpartij moet het begrip “standaarden” ‘in dit verband breder worden geïnterpreteerd dan alleen (medische) richtlijnen en protocollen’ en hierbij wordt verwezen naar ‘de Leidraad (expertiseprocedure) van de NVvR’. Zo wordt dus – kort door de bocht gezegd – een misser weggepoetst!

Ik kan het nauwelijks geloven: voor kinderen met radiculaire klachten bestaat er geen specifieke richtlijn maar er is wel een leidraad van de NVvR, die het blijkbaar toelaat dat een niet geconstateerde of in elk geval niet vermelde afwijking op de MRI, die later kanker blijkt te zijn, geen repercussies heeft voor de aansprakelijkheid. En dan te weten dat de NVvR het expertiseonderzoek heeft uitgevoerd. Mijn gedachten gaan opnieuw naar jou, jongen! Wij kennen elkaar niet, maar ik heb écht met jou te doen. Het drama wat jou is overkomen met daarbovenop deze uitspraak zullen jou – vrees ik – blijven achtervolgen. Jouw advocaat liet geen woord over jou los maar was gelukkig wel bereid om mijn medeleven over te brengen.

Lees de hele uitspraak hier

Delen