Familiepraktijk: tandartsen en vader en dochter Eric en Sophie van Gils
familiepraktijk / tandartsen
Tandartsen Eric (61) en Sophie (28) van Gils, vader en dochter, staan sinds februari samen aan het roer van Tandartsenpraktijk Wijk en Aalburg.

Als klein meisje helpt Sophie haar vader tijdens schoolvakanties in de praktijk. Ze assisteert tijdens behandelingen door een afzuiger vast te houden en kwebbelt met de assistenten. Nooit pusht Eric zijn dochter om ‘zijn’ vak te kiezen, laat staan om in zijn praktijk te komen werken. “Al heb ik na haar keuze voor de studie tandheelkunde wel vanaf het begin duidelijk gemaakt dat ze, als ze wilde, mocht komen rijpen in een warm bad.”
Thuis
Eric is op vakantie als een tandarts die voor zijn praktijk werkt plotseling uitvalt. “Ik dacht meteen aan Sophie, die op dat moment in het laatste jaar van haar opleiding zat”, blikt hij terug. Hij vraagt haar om bij te springen. Zonder ook maar een seconde te twijfelen, zegt ze ja.
Ook al is haar aanstelling tijdelijk, ze voelt zich vanaf het begin thuis in de praktijk van haar vader. Bij de assistenten, die stuk voor stuk aan haar wieg stonden. En bij de patiënten, die haar kennen van de kinderfoto’s in de behandelkamer.
‘Dat ze meteen in het diepe springt, waardeer ik heel erg’
Als ze niet lang daarna haar diploma haalt, gaat ze met haar vader en zijn toenmalige compagnon om tafel om het over de toekomst te hebben. “Ik wist: dit is wat ik wil, dus waarom zou ik wachten?” Als blijkt dat de compagnon/tandarts wel wil afbouwen richting zijn pensioen, is de kogel snel door de kerk: Sophie neemt zijn plek in de maatschap over.
Apetrots
Het maakt Eric apetrots dat hij de praktijk sinds februari met zijn dochter runt. Waar hij ziet dat beginnende tandartsen bepaalde ingrepen, zoals het trekken van kiezen, vaak niet durven te doen, draait zij haar hand er niet voor om. “Dat ze meteen in het diepe springt, waardeer ik heel erg.” Volgens Sophie komt dat dan weer door zijn aanwezigheid. “Omdat ik weet dat ik altijd op hem kan terugvallen, voel ik me zeker. Als ik een lastige behandeling moet doen, denk ik: ik kan altijd mijn vader om hulp vragen, hij is mijn vangnet.”
Voor deze zorgprofessionals lopen familie en werk ogenschijnlijk moeiteloos in elkaar over. Maar is het echt zo leuk, samenwerken met je vader, broer, zus of echtgenoot? Vier duo’s vertellen
Andersom leunt haar vader weer op haar als het gaat om vernieuwing. Sinds Sophies komst werken ze met een scanner, in plaats van analoog. En bij kaak- en kauwklachten vraagt hij haar om hulp, omdat zij daar meer over weet.
Samenwerken met een familielid komt in hun geval ook met privileges. Eric: “De vrijheid waarmee Sophie met mijn spullen omgaat, zou ik van een ander niet pikken.” Lachend geeft zijn dochter toe dat ze regelmatig zijn la leegjat. “Pap heeft nou eenmaal de fijnste spullen. Terugleggen schiet er soms bij in.”
De samenwerking met Sophie heeft voor de ervaren tandarts een nieuwe dimensie toegevoegd. “De behoefte om op een gegeven moment te stoppen, is verdwenen. Ik ga nu met extra veel plezier naar mijn werk.”



