Ignace Schretlen

Ignace Schretlen

Huisartsen werven

Voormalig huisarts Ignace Schretlen over advertenties om huisartsen te werven. “Het probleem is niet het beroep maar de beroepsuitoefening.”

Advertenties zijn een noodzakelijk kwaad. Dat vinden veel dokters. Die willen voor een dubbeltje op de eerste rij: leuk leesvoer voor bijna niets. Ik ook. Jarenlang scheurde ik advertentiepagina’s uit vakbladen voor ik aan lezen begon. Doodzonde! De meeste artikelen kunnen na een tijdje de prullenbak in. Goede advertenties blijven echter boeien. Soms zijn het kunstwerkjes die perfect inspelen op waar dokters behoefte aan hebben. Oude vakbladen charmeren nog altijd vanwege de mooie plaatjes en prikkelende teksten waarmee dokters werden verleid.

‘Oude vakbladen charmeren nog altijd vanwege de mooie plaatjes en prikkelende teksten waarmee dokters werden verleid’

Liefhebbers van advertenties komen bij het zomernummer van Medisch Contact ruimschoots aan hun trekken: inclusief omslag 32 pagina’s advertenties tegenover 36 pagina’s redactionele ruimte. Hopelijk heb ik mij bij het tellen niet vergist. Dat gebeurde bijna bij een stukje over Nadien Gal die, bijna klaar met haar opleiding kindergeneeskunde, besloot te solliciteren voor de beroepsopleiding tot huisarts: ‘(…) Want ik miste iets. Meer autonomie, het contact met de mens achter de patiënt. (…) Kindergeneeskunde (…) voelde als een keurslijf waar ik niet in pas.’

Wanneer bovenaan de betreffende pagina niet zou staan dat het om een advertentie gaat, was het mij mogelijk ontgaan. Er zijn namelijk meer dokters die tijdens of na hun opleiding tot huisarts of specialist een carrièreswitch willen maken. Nog sterker: tal van adviseurs staan voor hen klaar.

Nadien figureert echter in een advertentie van ‘Huisartsenopleiding Nederland’, een samenwerkingsverband tussen de zeven opleidingsinstituten en de landelijke werkorganisaties: ‘Samen staan we voor het opleiden van vakbekwame, veerkrachtige en toekomstgerichte huisartsen voor iedereen.’

Huisarts zoeken

Op 7 juli jl. presenteerde de IGJ haar bevindingen over mensen zonder huisarts: ‘De schattingen lopen uiteen maar tussen de 45.000 tot 194.000 mensen hebben geen huisarts. Daar bovenop zoeken bijna 290.000 mensen een huisarts dichterbij, omdat ze nu op meer dan 15 minuten autorijden van hun huisarts wonen. Zo’n 60 procent van de huisartspraktijken heeft een aanmeldstop.’

Het tekort aan huisartsen is niet nieuw. Het was reeds een feit toen het NIVEL in 2018 het rapport ‘Balans in vraag in aanbod huisartsenzorg’ publiceerde. De prognose voor 2023 was al somber, maar de situatie in 2028 lijkt desastreus.

‘De prognose voor het huisartsentekort in 2023 was al somber, maar de situatie in 2028 lijkt desastreus’

Op de site ‘Huisartsopleiding.nl’ treffen wij Nadien met andere bevlogen huisartsen in opleiding en huisartsen in een aantal columns en podcasts, waarin – de meesten lachend – een fraai beeld van het werk als huisarts schetsen. Als voormalig huisarts kan ik niet anders dan beamen dan dat je in wezen een prachtig beroep hebt.

Maar ‘de kern van het vak is nog maar een klein onderdeel van het werk’ citeerde Eva Nyst ruim drie jaar geleden in haar verontrustende artikel ‘Jonge huisartsen haken af’. Niemand zal betwisten dat het beroep van huisarts op zich heel veel moois te bieden heeft. Daarvoor zijn geen columns, podcasts en ook geen paginagrote advertentie in Medisch Contact nodig.

Beroepsuitoefening

Het probleem is niet het beroep maar de beroepsuitoefening. Ik denk dat elk specialisme aantrekkelijke kanten heeft. Het hangt van jouzelf af of je oog hebt voor de mens achter de patiënt. Misschien bepaalt de samenwerking met collegae nog wel het meest jouw arbeidsvreugde.

Onwillekeurig moest ik denken aan de wervingscampagne die Defensie in maart jl. is gestart om het aantal medewerkers in 2030 te laten groeien tot 100.000 vakbekwame, veerkrachtige en toekomstgerichte mannen en vrouwen. In een video van 45 seconden wordt een beeld geschetst dat haaks staat op oorlogsbeelden die wij vrijwel dagelijks te zien krijgen.

De advertentie met Nadien was in het verleden ondenkbaar. Er was toen een overschot aan huisartsen en een wachtlijst voor de beroepsopleiding. Hopelijk komt er ooit weer een tijd, waarin er geen huisartsen meer geronseld hoeven worden.    

Delen