Investeer in onderwijs

Frank van Wijck
Frank van Wijck is medisch journalist en houdt als freelancer op maandag, woensdag en vrijdag een weblog bij op de website van Arts en Auto. Lees alle artikelen van Frank van Wijck

De transitie in de langdurige zorg is een omvangrijke klus, maar staatssecretaris Martin van Rijn heeft al een volgende stip op de horizon. Nog bij PGGM publiceerde hij een visiedocument waarin hij een relatie legde tussen wonen, zorg en pensioen. En dat idee leeft nog steeds, stelt hij nu in een interview voor Zorgmarkt. “Het pensioen is inkomen voor straks”, zegt hij in dit interview, “en dat geld gaat naar wonen en zorg.”

Maar Van Rijn erkent dat het langetermijndenken is om hierin formele verbindingen te leggen. Als staatssecretaris heeft hij alleen al met de langdurige zorg genoeg aan zijn hoofd. Toch is het goed om stil te staan bij de vraag die hij aan het slot van het interview opwerpt: “Hoe gaan we als samenleving om met de veranderende zorgvraag?”

De koppeling tussen wonen, zorg en pensioen speelt bij het beantwoorden van die vraag een cruciale rol. Het is de bedoeling dat we langer thuis blijven wonen. Worden we zorgbehoeftig, dan zullen we zo veel mogelijk zorg zelf regelen en pas aanspraak maken op het formele zorgcircuit op het moment dat het niet anders meer kan. De zorg vanuit dit informele circuit zullen we zelf gaan betalen. Verlenen de kinderen die zorg, dan kunnen we hen financieel compenseren voor het feit dat ze hierdoor minder kunnen werken. Huren we professionals in, dan betalen we die. Beide opties worden betaald uit het pensioen of het spaargeld en eventueel het opeten van het eigen huis. Er blijft dus minder over om aan de kinderen na te laten. Dit maakt zorgen dat die kinderen een goede toekomst tegemoet kunnen gaan belangrijker dan ooit.

Bij de koppeling tussen wonen, zorg en pensioen hoort daarom nog een vierde element: investeren in onderwijs.

Één Reactie Reageer zelf

  1. Ellen Kleverlaan
    Geplaatst op 12 februari 2014 om 08:10 | Permalink

    Je begint als een D66-er te klinken! (welkom ;-)) maar ik ben het serieus wel helemaal met je eens. Minder leunen op de staat betekent meer leunen op naasten en vooral op jezelf. En daarvoor moet diezelfde staat dan wel de voorwaarden scheppen waardoor dat ook mogelijk is. Een terugtredende staat is een ding. Een volk dat zijn verantwoordelijkheid neemt/kan nemen nog een andere.