Kinderen die vragen…

Dienie Koolen-Goossens
Dienie Koolen-Goossens is zorgondernemer, logopedist en docent. Zij is bestuurlijk actief en heeft passie voor gezondheidszorg en onderwijs. Bekijk ook haar profiel op LinkedIn. Lees alle artikelen van Dienie Koolen-Goossens

In Nederland hebben ongeveer 600.000 mensen, waarvan de helft kinderen en jongeren, problemen met spraak. ( bron: Nederlandse Vereniging voor Logopedie en Foniatrie). Om hen te helpen communiceren kan gebruik gemaakt worden van Ondersteunde Communicatie zoals gebaren, picto ’s, spraakcomputers/tablets of smartphones met aangepaste apps. De logopedist kan daarbij helpen. Op 6 maart wordt dit nog eens extra onder de aandacht gebracht op de Dag van de Logopedie. Kinderen en volwassenen willen meedoen en iets kunnen vragen en niet worden overgeslagen. Ze willen zelf aangeven wat ze willen eten of aangeven hoe ze zich voelen.

Deze week stond er een mooi bericht in de krant over spraakcomputers met een aangepaste kinderstem. Ook kunnen er nu woorden worden vermeld die specifiek bij kinderen en tieners horen. Daarnaast is de expressie aangepast aan de leeftijd omdat daar vraag naar was. Naar kinderen en ouders die vragen… moet geluisterd worden. Ouders van een kind uit het krantenbericht liepen tegen de beperkte opties van het hulpmiddel van hun kind aan. Ze zochten naar betere ondersteuning voor hun zoon die ernstig beperkt was in zijn spraak. De vraag van hen en meerderen in dezelfde situatie werd gehoord. De kinderstem op de spraakcomputer is nu een feit en het resultaat is prachtig om te zien.

Ook mantelzorgers, verzorgenden en (para)medici geven stem aan diegenen die dat zelf niet kunnen. Onderzoekers, zorgverleners en technici zoeken naar wegen voor verbetering van hulp(middelen). We luisteren naar de behoeftes van mensen en zoeken naar oplossingen. Als logopedist ben ik dankbaar dat ik bij kan dragen aan een verbeterde communicatie. We zien van dichtbij wat het effect hiervan is. Ook bij vragen over het niet goed kunnen horen, eten of drinken staan we samen met anderen klaar om alternatieve wegen te zoeken en zien we resultaat.

De oude spreuk ‘Kinderen die vragen worden overgeslagen’ gaat mijns inziens niet op. Eerder andersom. Wanneer je niet de mogelijkheid hebt om zelf iets te vragen en niemand dat voor je doet kun je worden overgeslagen. Dat mag niet gebeuren.

Als zorgverleners hebben wij een stem en kunnen wij opkomen voor onze cliënten en woorden geven aan onze vragen. We willen het beste voor de patiënt en tijd en middelen om zorg op maat te leveren. We willen dat we zichtbaar zijn en toegankelijk in de praktijk, ziekenhuis, school, verpleeghuis of (revalidatie)instelling. We willen middelen om kwaliteit te leveren en worden beloond voor onze inspanningen. We hebben recht op antwoorden op onze vragen en willen niet worden overgeslagen. Indien er niet wordt geluisterd hebben ook wij hulptroepen nodig. In het belang van ons werk. Een eerlijke dialoog is daarbij een voorwaarde. Helaas wordt die soms gemist.