Sigrid Bregman
Koeienliefde
Huisartsarts Sigrid Bregman deelt met haar patiënt een liefde voor koeien. Dat de redenen verschillend kunnen zijn, laat ze onbesproken: “We zijn het toch al roerend eens over iets veel minder rationeels – iets tussen mens en dier.”
Nog onderweg naar de spreekkamer begint ze in geuren en kleuren te vertellen wat er aan de hand is. Ik herken haar aan de outfit die ze, een Hindoestaanse dertiger met schizofrenie, het hele jaar door draagt: een neongekleurd t-shirt met bijpassende legging en zonnebril.
Sommige jaren was er veel contact met hulpverleners, maar het laatste jaar heeft ze een fijne werkplek op een zorgboerderij en lijkt er weinig hulp nodig. Als ze eenmaal op de stoel tegenover mij is gestuiterd, wijst ze naar haar knie. “Dus geef mij iets, want ik MOET terug naar de koeien!”
Een paar weken eerder was ze erop gevallen, had een tijdje zittend werk gedaan en nauwelijks gelopen. “Maar ik moet weer kunnen lopen, dokter. Die koeien kunnen niet zonder mij. En de stemmen in mijn hoofd worden minder als ik ze verzorg. Er is iets met die dieren, ze zijn heilig hè. Ik eet ze ook niet.”
“Ik eet ze ook niet!” flap ik eruit voor ik het weet. Haar ogen beginnen te glimmen. De afstand tussen haar en mij lijkt rap te verdampen. Deze dokter snapt mij, lees ik op haar voorhoofd.
‘Die koeien kunnen niet zonder mij. En de stemmen in mijn hoofd worden minder als ik ze verzorg’
Even overweeg ik om te zeggen dat mijn redenen om geen koe te eten misschien wel heel anders zijn dan die van haar. Dat de industriële veeteelt onvoorstelbare proporties heeft aangenomen, waarbij er inmiddels zeven keer zoveel landbouwdieren zijn als wilde dieren op aarde (walvissen, olifanten – álles meegerekend!).
Dat die landbouwdieren 77% van het wereldwijde landoppervlak gebruiken terwijl ze maar 18% van de calorieën leveren die mensen nodig hebben. Dat door de manier waarop we dieren verwerken alsof het plastic bekertjes zijn, er een groot risico is op nieuwe pandemieën, niet-werkende antibiotica, klimaatschade en honger. En dat zijzelf, door meer plantaardig te eten, een kleinere kans heeft om straks een infarct of darmkanker te krijgen, of een hele nieuwe knie nodig te hebben.
Maar ik zeg niks. Er is geen tijd. Ik wil de magie niet verpesten. En bovenal, we zijn het toch al roerend eens over iets veel minder rationeels – iets tussen mens en dier. Die koeien, die hebben iets. Waarom zouden we hen laten lijden, als voor ze zorgen zo’n kopzorg kan schelen – niet alleen voor haar, maar voor ons allemaal?
* Om de privacy van patiënten te waarborgen, zijn feiten en details aangepast of geanonimiseerd
Caring Doctors strijdt voor een hoofdzakelijk plantaardig voedselsysteem dat veel gezonder en duurzamer is voor mensen, dieren én de planeet. Teken vooral hun manifest.