Medisch vrijwilligers bij de triatlon Challenge Almere – Amsterdam: ‘Atleten gaan tot het uiterste’

Huisartsen en vriendinnen Jasmijn Gangel (36) en Marlous Droog (39) werkten jarenlang als vrijwillig coördinator van de medische dienst van de Challenge Almere-Amsterdam, een grote triatlon.

Beeld De Beeldredaktie/Joost Hoving en Tamar Smit

Jasmijn: “Tijdens mijn coschappen merkte ik dat je als arts weinig meekrijgt van wat er buiten het ziekenhuis gebeurt. Als vrijwilliger werken bij de triatlon was voor mij dus een uitgelezen kans om medisch eens iets anders te ervaren. Ik vond het evenement meteen fascinerend. De locatie, de klachten, de mensen: alles is anders dan in de reguliere zorg.

Je ziet deelnemers met schaafwonden, mensen die uit het water worden gehaald wegens onderkoeling, oververhitting, botbreuken en krampen. Eén man is me altijd bij­gebleven. Hij kwam met bloederige diarree over de finish. Later bleek in het ziekenhuis dat hij darm­ischemie had, een medisch spoedgeval.”

Bloed, zweet en zorg
Lees meer over het werk van medisch vrijwilligers tijdens de Zwarte Cross (verpleegkundig specialist), de Marathon Rotterdam (fysiotherapeut) en de Marathon Eindhoven (verpleegkundige).

Marlous: “Atleten zijn totaal andere patiënten dan de mensen die je in de dagelijkse praktijk ziet. Ze hebben een enorme focus en gaan tot het uiterste, soms tot ze er letterlijk bij neervallen. Het is mede aan ons om te beoordelen of hun deelname nog verantwoord is. Een aantal jaar geleden liep een topatleet het laatste stuk van het parcours niet meer recht. Omdat hij zo dicht bij de finish was, besloten we hem te schaduwen en hem daar op te vangen. Maar het gebeurt ook dat we mensen direct uit de race halen.”

‘Het gebeurt dat we mensen direct uit de race halen’

Jasmijn: “Ik kan me nog altijd verbazen over hoe ver sommige deelnemers voor hun sport gaan. Het komt regelmatig voor dat iemand de finish wel haalt, maar meteen daarna instort. Als coördinator moet je er dan voor zorgen dat de juiste hulpverleners klaarstaan om hem op te vangen, en hem de zorg te geven die hij nodig heeft.

Creatief

Juist met zo’n extreme sport vind ik het mooi om alles in goede banen te kunnen leiden. Het werk bij de triatlon heeft me ook creatiever gemaakt. Daar heb ik ook als huisarts veel aan, bijvoorbeeld als ik bij een patiënt thuis ben en niet alle benodigde middelen voorhanden heb.”

Marlous: “Dat je één dag in het jaar zo intensief samenwerkt met verschillende zorgspecialismen, vind ik heel boeiend. Het is echt teamwerk. Van verzorgend personeel leerde ik bijvoorbeeld in te schatten: geef deze finisher een infuus en die een bouillonnetje. Dat ik dit werk al die jaren met Jasmijn heb kunnen doen, was heel tof. Toch zijn we als coördinatoren gestopt – het evenement werd te groot, de organisatie kostte te veel tijd. Maar we blijven wel helpen als vrijwilliger, want het blijft kriebelen.”


Delen