Opgeven is geen optie

Je ergens voor inzetten en ervoor gaan is geweldig. Toch heb ik altijd moeite gehad met de slogan ‘Opgeven is geen optie’. In sommige gevallen waarbij iemand ernstig ziek is of als je ziet dat iets waartegen je vecht geen kans van slagen heeft, is opgeven volgens mij wél een optie. Zelfs tijdens de geweldige fietstocht voor Alpe d’HuZes kan ik me voorstellen dat opgeven soms een betere optie is dan door te fietsen met alle gevolgen van dien.

Ik zie vaak dat de drive van mensen er is om tot het uiterste te gaan om een prachtig bedrag op de teller te krijgen voor hun persoonlijk gekozen goede doel. Veel mensen voelen zich aangesproken door deze en andere acties en zetten zich belangeloos in om bijvoorbeeld geld op te halen voor de strijd tegen kanker. Dat er nu naar boven komt dat er toch ergens geld aan de strijkstok bleef hangen is bijzonder pijnlijk. Zou het zijn dat iemand denkt recht te hebben op een zeer royale vergoeding voor werkzaamheden nadat hij zich jaren belangeloos heeft ingezet of is het hebzucht en weer een staaltje van onze graaicultuur?

Waarvoor mag je geld vragen en wat is dan een billijke vergoeding? Ik zal u vertellen dat ik aanvankelijk echt dacht dat een organisatie als de CliniClowns zich gewoon regionaal verenigde en dat mensen vanuit medeleven met de zieke medemens om niet of tegen onkostenvergoeding een kind blij wilden maken in het ziekenhuis. Dit blijkt echter niet zo te zijn en de organisatie is veel grootser van opzet. Hoe groter, hoe meer bijkomende kosten en kostprijs. Ik las op hun site ergens dat een advertentiecampagne 300.000 euro kost!

Vrijwillig wordt bloed gegeven maar bij de bloedbank zal een bestuur nodig zijn. Welke kosten mogen daarmee gemoeid zijn? En hoe worden mensen die aan een vereniging voor professionals of voor patiënten verbonden zijn, betaald? Soms wordt er doorgeschoten in het geld uitgeven aan functies in de zorg. De initiële motieven zullen echt oprecht zijn, maar maat houden is zeker ook van belang.

Uiteraard zie ik veel mensen zich belangeloos inzetten voor een ander. Vanuit ons vak logopedie gebeurt dit bijvoorbeeld bij een afasiekoor, begeleiden bij een vakantie of toneel met kinderen met het syndroom van Down. Natuurlijk wordt er ook gefietst voor Alpe d’Huzes. Je opgeven daarvoor blijft wat mij betreft nog steeds een goede optie!

Delen