Patient journey

Mijn blog over invloed op zorgkwaliteit van afgelopen maandag leidde tot een telefoontje van iemand uit mijn vriendenkring. Hetzelfde verhaal: ook recent de diagnose borstkanker, ook al geopereerd en ook al in de besprekingsfase over het vervolgtraject. Maar één verschil: deze vrouw houdt een verslag bij, een patient journey, met de expliciete boodschap dat ik daaruit – geanonimiseerd uiteraard – vrijelijk mag citeren. Haar verslag is recht door zee en soms ontluisterend.

De huisarts belt naar aanleiding van de borstkankerscreening. Hij vraagt niet of het gelegen komt dat hij belt, maar vertelt meteen dat het nieuws niet goed is. Erg ongemakkelijk, want hoe reageer je op zulk nieuws als je gewoon op je werk zit, tussen collega’s van wie je nog even niet weet of je zulk nieuws wel wil delen? Bovendien heeft de huisarts zonder overleg met de patiënt al het ziekenhuis geselecteerd waar ze terecht kan op het mammacentrum. Goed bedoeld ongetwijfeld, en het is fijn dat dit de volgende dag al kan, maar het maakt vrije ziekenhuiskeuze door de patiënt wel moeilijk. Moet ze nu die afspraak weer afzeggen en zelf op zoek gaan naar een alternatief? Ze besluit zich bij de gang van zaken neer te leggen.

De huisarts geeft de adresgegevens door aan de patiënt. Maar die is inmiddels weer voldoende helder van geest om te beseffen dat ze recent iets over dit mammacentrum heeft gelezen in de media. Klopt dat adres nog wel?, vraagt ze. O nee, het klopt niet. De dokter gaat op zoek naar het correcte adres en belt snel terug om dit aan de patiënt door te geven. Gelukkig maar dat zij zo oplettend was, anders had ze de volgende ochtend om kwart over acht bij de verkeerde locatie gestaan met haar partner.

 

Delen