Sytse Zuidema (1967 – 2025)

afscheid / Sytse Zuidema

Een ‘sociale nerd’, zo kenschetste hoogleraar Ouderen-genees­kunde en Dementie Sytse Zuidema zichzelf. Een warme, betrokken, slimme en ambitieuze persoonlijkheid, zeggen zijn collega’s, die enorm veel voor de ouderenzorg heeft betekend.

Eerder dit jaar keek hoogleraar Sytse Zuidema in deze rubriek terug op het leven van zijn UMCG-collega Menno Buiskool. Vrijwel tegelijkertijd werd hij gediagnosticeerd met een agressieve vorm van kanker. Slechts 2 maanden later overleed hij.

Veelzijdigheid

Nynke Scherpbier, hoogleraar huisartsgeneeskunde en afdelingshoofd Eerstelijnsgeneeskunde en LangdurigeZorg in het UMCG, roemt de veelzijdig­heid van haar plaatsvervangend afdel­ingshoofd. “Sytse was heel erg geïnteresseerd in wetenschap en onderwijs, had verstand van financiën, was ambitieus, betrokken en heel slim. Zelf karakteriseerde hij zich graag als ‘sociale nerd’. Hij was altijd in voor een borrel of etentje, genoot van gezelligheid en was trots op zijn team.”

Technologie

Zijn ‘nerderigheid’ kwam tot uiting in zijn fascinatie voor technologie. Hij was een van de aanjagers van een project voor sensortechnologie, waarmee ouderen langer thuis kunnen blijven wonen. Zuidema’s betekenis voor de ouderen­zorg is groot geweest, stelt Nynke Scherpbier.

“Sytse was de eerste hoogleraar ouderen­geneeskunde in Groningen en wist het nieuwe coschap ouderengeneeskunde te implementeren. Verder stond hij aan de wieg van UNO-UMCG, het samenwerkings­verband tussen het UMCG en 19 ouderenzorg­organisaties, waar kwetsbare ouderen veel profijt van hebben. Want dát was zijn missie: de ouderenzorg verbeteren.”

‘Hij was de enige hoogleraar die ik ken die gebeld wérd door VWS of Alzheimer Nederland: ‘We hebben nog geld, kun je er iets mee?’

Zuidema was zeer gedreven, weet ook Katy van Hasselt, netwerkmanager van UNO-UMCG. “Tijdens corona stampte hij in 2 maanden tijd, samen met andere Academische Werkplaatsen Ouderenzorg, een groot onderzoek uit de grond, zodat verpleeghuizen van elkaar konden leren. En hij deed onderzoek naar alternatieven voor een gesloten deur op psycho­geriatrische afdelingen. De resultaten werden gebruikt voor de invulling van de Wet zorg en dwang. Hij was de enige hoogleraar die ik ken die gebeld wérd door VWS of Alzheimer Nederland: ‘We hebben nog geld, kun je er iets mee?’”

Warm en verbindend

Het meest mist Van Hasselt Zuidema als persoon. “Sytse was het oliemannetje in de organisatie, warm en verbindend. Werd het in een vergadering een beetje prikkelig, dan was het Sytse die met zijn humor de neuzen weer dezelfde kant op kreeg. En hij had een brede interesse: hij was klarinettist in verschillende orkesten, hield van fietsen en voetbal kijken, studeerde sterrenkunde en hij was gek op zijn vrouw Nienke en hun twee dochters.

Kleding

Wat hem echt níet interesseerde, was kleding. Dan liep hij op afgetrapte schoenen, dan weer hing zijn overhemd uit zijn broek. Voor externe afspraken deed hij keurig een pak aan, maar ook dan moest ik soms wel ergens iets rechttrekken. Wat hij overigens altijd prima vond.”

Scherpbier noemt Zuidema een boegbeeld en inspirator voor velen. Geheel terecht dus dat zijn portret in het Academie­gebouw aan de Groninger Broerstraat komt te hangen bij de verzameling beelte­nissen van hoogleraren met bijzondere verdiensten voor de wetenschap. Het portret werd gemaakt door kunstschilder Nienke Zuidema, Sytse’s echtgenote.

Delen