Tweede huis – De strandgaper

Na een oproep eerder dit jaar om over uw tweede huis in eigen land te vertellen, stroomde de redactiemailbox van Arts en Auto vol. Van Terschelling t/m Zeeland, over het hele land hebben VvAA-leden hun eigen vaste vakantieadres.  Dit is de bijdrage van de zussen Monetta, madelon en Martie Ruige. Meer verhalen over tweede huizen vindt u hier.

 

De gezusters Monetta de Bakker-Ruige (60, tandarts),  Madelon Stoop-Ruige (56, kinderarts) en Martie Gerus-Ruige (63, fysiotherapeut) hebben samen een tweede huis op Terschelling. Ze erfden De Strandgaper van hun ouders. De familie heeft van oudsher sterke banden met het Waddeneiland: “Ruige, is een naam die veel voorkomt op Terschelling.”

th01 

“We komen ons hele leven al op Terschelling en in de zestiger jaren kochten mijn ouders er een huisje, De Strandgaper. Mijn vaders broer is architect en ontwierp de woning. Hij heeft op het eiland ook het kerkje gerestaureerd waarnaast mijn ouders begraven liggen. Mijn zussen en ik erfden het huisje enige jaren geleden.

Diverse vriendjes en vriendinnetjes uit onze jeugd, hebben hier inmiddels ook het (tweede)huis van hun ouders geërfd , dus we kennen onze buren goed. In onze vereniging van huiseigenaren werken we harmonieus samen en spreken we bijvoorbeeld af dat alle lichten ’s nachts uit gaan tegen lichtvervuiling.

Wij verhuren het huisje ook. Dat doen we direct. Mijn zussen en ik hebben daarvoor een soort rooster opgesteld. Een van ons is hoofd verhuur en beheer.

De Strandgaper is een echt vakantiehuis(je). We hebben het zo ingericht dat je er ook in je zwembroek en met zand tussen je tenen kan rondlopen.

Voor ons hoeft een tweede huis niet per definitie tussen de palmbomen te liggen.

Terschelling is zo’n heerlijk eiland. Als je van de boot stapt, ben je meteen in een andere wereld. Het voelt en ruikt er anders.

Mijn vader was KLM piloot en kwam overal. Maar voor hem was er geen mooiere plek dan Terschelling.