Daphne Voormolen
arts foetale geneeskunde
Verwonderen in de praktijk
Daphne Voormolen bezoekt huisarts David de Boer in het Amsterdamse Museumkwartier. In zijn praktijk combineert hij zorg met kunst.
Volgens Albert Einstein zijn er slechts twee manieren om naar het leven te kijken: doen alsof niets een wonder is en doen alsof alles een wonder is. Ik voel me sterk aangetrokken tot het laatste.
Dokter én kunstenaar delen die kracht van de verwondering. Het komt letterlijk samen bij huisarts David de Boer die zorg en kunst combineert in het Amsterdamse Museumkwartier. Daar heeft hij een praktijk en een kunstgalerie onder één dak. De spreekkamer ligt achterin; de ruimte ervoor is ingericht als galerie. Patiënten passeren drie niches met kunst voordat ze bij de dokter naar binnengaan. Bijzonder, en toch ook heel passend.

Zien we als dokter een patiënt, dan luisteren we, we kijken, meten, testen. Maar om tot een goede diagnose en gepaste behandeling te komen is vaak meer nodig dan alleen kennis en technische vaardigheid. Er zijn ongrijpbare aspecten die meewegen waarbij intuïtie en fingerspitzengefühl belangrijk zijn. Juist dat ongrijpbare, soms magische aspect, fascineert me. Het houdt me scherp, maar ook bescheiden. De mens zit wonderschoon in elkaar.

Die verwondering zit in een moment, een ontmoeting, een onverwacht beloop. Voor mij een dagelijks gegeven, maar voor een patiënt blijft het vaak op de achtergrond. Juist daarom vind ik het zo mooi wat hier gebeurt. De huisarts trakteert patiënten op kunstwerken van Sam Drukker! Zij worden zo deelgenoot van verwondering.
De huisarts trakteert patiënten op kunstwerken van Sam Drukker
Drukker is een schilder met een groot technisch vakmanschap. Wat me vooral treft, is de unieke intensiteit. Sterke lijnen, kleuren, witte accenten brengen het beeld tot leven. Dat is op een hele andere manier magisch! Deze kunstenaar kijkt goed en vaart ook op zijn eigen intuïtie.
De drijfveer om te schilderen, vertelde hij eens, komt voort uit een ontmoeting. Het is een samenwerking met zijn model. Het geschilderde beeld is niet een kopie maar het resultaat van een dialoog. Dat betekent dat hij met heel veel aandacht en nieuwsgierigheid kijkt. Dat hij zich verwondert. Hij kiest interessante elementen en voegt daar karakter en verbeeldingskracht aan toe. Het resultaat is fascinerend!

Zo bezien, zou je van dokter en kunstenaar samen kunnen zeggen: als je de techniek beheerst, je ogen, hart en handen laat samenwerken en als je de essentie van de mens tegenover je kan lezen, dan versta je je vak. Als arts vertaal ik dat naar zorg, Sam Drukker naar een beeld dat gedeeld kan worden.
Want de magie van de spreekkamer blijft meestal tussen arts en patiënt. Maar een schilderij van Sam Drukker kan door velen worden gezien en telkens opnieuw iets oproepen. Verwondering wordt zo iets gemeenschappelijks. En dat is, denk ik, een van de grote krachten van kunst. Mijn motto is: ‘laat kunst voor je zorgen’ en hier zie ik dat gebeuren.
Uit de automatische stand
Verwonderen doet goed! Ik merk het zelf ook. Als ik de werken van Sam bewonder, geniet ik niet alleen, het haalt me even uit de automatische stand. Ik sta even stil. Mijn aandacht verschuift naar het hier en nu. Het geeft rust in mijn hoofd, maar tegelijk geeft het ook een vitaal gevoel. Verwonderen kan energie geven en houdt de blik soepel. Open, nieuwsgierig, ontvankelijk.
En het relativeert. Als een schilderij je raakt, verschuift je perspectief. Je eigen zorgen voelen soms even lichter. Dat is misschien wel de essentie: de kracht van kunst zit niet alleen in wat het voorstelt maar ook in wat het oproept. In deze wachtruimte gebeurt er dus al iets, nog voordat de dokter in beeld komt.
David en Sam, dank voor de verwondering die jullie hier samenbrengen!

De tentoonstelling ‘Sam Drukker in de praktijk’ is tot 1 juli te zien in galerie DJ de Boer.
Zijn tentoonstelling ‘de Ouder Wordende Mens’ is binnenkort in museum MORE/kasteel Ruurlo te zien.