Volkswagen Tayron
auto / 'Heerlijk comfortabel en bijzonder stil'
De Tayron is een nieuw VW-model dat zich een plek moet veroveren tussen de kleinere Tiguan – die als basis diende – en de grotere Touareg.
Prijs vanaf € 52.490,- Bijtelling 22 procent
Er bestaat geen sluitende definitie voor een begrip als ‘SUV’, dat is meer een modewoord. De aanduiding ‘MPV’ is wat uit de mode, maar past beter bij deze Tayron: Multi Purpose Vehicle, een ruime auto voor divers gebruik.
Binnenruimte
De Tayron oogt compacter dan hij werkelijk is. Met net geen 5 meter lengte en een breedte van dik 2 meter is een standaard-parkeervak gewoon vól. Dat schept hoge verwachtingen voor de binnenruimte en die maakt de Volkswagen helemaal waar.
Voorin staan twee voortreffelijke stoelen, in de duurdere versies zijn die volledig elektrisch instelbaar. De tweede zitrij biedt ook alle ruimte voor twee volwassenen, desnoods drie en ook die bank geeft een prima zitcomfort. Daarachter biedt de testauto liefst 705 liter bagageruimte. De basisversie beschikt zelfs over 885 liter. Dat verschil wordt bepaald door de aandrijving.
Fijne metgezel op lange ritten
In de basis is er een 1,5 liter benzinemotor (110 kW/150 pk) met mild-hybrid ondersteuning. Die is als optie ook beschikbaar met een derde zitrij. Ik reed de andere versie, een plug-in hybride met dezelfde basis-benzinemotor, maar de grotere accu slokt dus een stukje bagageruimte op en een derde zitrij is hier niet mogelijk.
Het systeemvermogen van de plug-in bedraagt 150 kW/204 pk, er is ook een topversie met 200 kW/272 pk, maar wie heeft daar behoefte aan? Alle versies hebben standaard een heel verfijnde zes- of zeventraps automatische transmissie.
Batterij
De plug-in hybride heeft een batterij van netto nét geen 20 kWh. In de praktijk rij ik hier steeds ongeveer 100 km mee, wat heel redelijk is (fabrieksopgave 125 km). Voor heel veel mensen is dit genoeg voor woon-werkverkeer. De plug-in is zelfs aan de snellader te koppelen, maar dat is in de praktijk zelden zinvol.
Zolang er genoeg stroom is, begint de Tayron elektrisch te rijden, maar ik kan ’m ook ‘dwingen’ de benzinemotor in te schakelen en zo de elektrische actieradius bijvoorbeeld voor stadsverkeer bewaren. Met de accu ‘leeg’ rijdt hij als een gewone full hybrid en scoort dan een verbruik rond 1 op 16 á 17, wat gezien formaat en gewicht ook best netjes is. Hij mag trouwens ook nog 1.800 kg trekken.
De Tayron is een fijne metgezel op lange ritten. Hij is heerlijk comfortabel en bijzonder stil. Op het dashboard is het samenspel tussen de motoren te zien, de benzinemotor is vrijwel onhoorbaar. De vormgeving en afwerking van het instrumentarium komen sterk overeen met een Tiguan. De adaptieve cruise control laat minimaal een wat te grote ruimte tot een voorganger en werkt niet samen met het navigatiesysteem. Dat werkt op zijn beurt prima, maar geeft veel overbodige informatie.
Conclusie
Met de Tayron komt Volkswagen in een klasse met veel concurrentie. Voor zijn prijs biedt de Tayron héél veel auto, met veel goede kwaliteiten.



