Wie is er beter dan de rest?

Dienie Koolen-Goossens
Dienie Koolen-Goossens is zorgondernemer, logopedist en docent. Zij is bestuurlijk actief en heeft passie voor gezondheidszorg en onderwijs. Bekijk ook haar profiel op LinkedIn. Lees alle artikelen van Dienie Koolen-Goossens

Vanaf nu zal ik weer met regelmaat schrijven over wat me opvalt in de zorg en in het onderwijs. Ook het onderwerp ‘systeemdenken’ komt aan de orde. Wie gedijt erbij en wie niet? En hoe wordt de zorg gefinancierd? Wat me echter het meest interesseert is de driehoek van patiënt – zorgverlener – zorgverzekeraar. Hoe is de relatie onderling? Is de patiënt goed geïnformeerd? Geeft de verzekeraar voldoende en juiste informatie? En heeft de professional de middelen om de beste zorg te leveren? En wat is eigenlijk de beste zorg?

Ik schreef al vaker over de ratrace die er in de zorg bestaat. We willen allemaal de beste zorg ontvangen en als zorgverlener ook leveren. Hoe etaleren we ons daarbij? Registers en specialisaties kunnen zeer nuttig zijn. En voor stoornissen die weinig voorkomen is het goed dat zorgprofessionals zich afvragen: ‘ben ik bevoegd en bekwaam hiervoor?’

Deze vraag moet men zich eigenlijk altijd stellen. Vanuit mijn vak als paramedicus is inschrijving in het Kwaliteitsregister Paramedici een middel om uit te dragen dat ik voldoe aan individuele professionele ontwikkeling, werkervaring, deskundigheidsbevorderende (veelal geaccrediteerde) activiteiten en aanvullende beroepsspecifieke kwaliteitscriteria. De eisen worden iedere vijf jaar aangescherpt en bewijs van het continu voldoen hieraan is op te vragen door ieder.

Tendens om steeds meer te etaleren waarin men uitblinkt

Hier bovenop zijn er echter nog meerdere certificaten te behalen. En verdieping in bepaalde ziektebeelden zoals bij de Ziekte van Parkinson is algemeen goed geworden. Ik bemerk echter een tendens om steeds meer te etaleren waarin men uitblinkt. Is het in klantvriendelijkheid of in dossiervorming of in de beste zorg? Vaak zijn hier hoge kosten aan verbonden maar levert het ook daadwerkelijk op wat wordt beloofd?

Recentelijk zag ik discussies over de werkwijze van bepaalde zorgverzekeraars die steeds lagere behandelindexen willen en ervan uitgaan dat de kortst durende zorg de beste is. Er werden zelfs bepaalde praktijken naar voren geschoven die bewezen hadden bij een zeer gangbare klacht als lage rugpijn beter te zijn dan de rest. Hoever mag een verzekeraar hierin gaan? In dit geval laaide er een heftige discussie op over misleiding op sociale media en heeft de beroepsgroep KNGF opgetreden.

Als klant word ik graag goed geïnformeerd maar deze boodschap van een verzekeraar ging me te ver. En meerdere verzekeraars stonden in de rij om deze promotie in te zetten. Als zorgprofessional volg ik dit met argusogen, want wie pretendeert beter te zijn dan de rest, kan dat gedegen aantonen of is hierover stil. Maar het mag geen handjeklap worden of louter zakelijke deal die exclusiviteit claimt die er niet is. Of is door het aantonen van cijfers de zorg meteen opgewaardeerd? En is het terecht dat de rest het onderspit delft? Als klant en collega ben ik zeer benieuwd hoe dit verder gaat verlopen.