Opleider en voormalig aios opereren nu zij aan zij: ‘We hebben aan een half woord genoeg’

Afgelopen zomer gingen Aebele Mink van der Molen en Nirvana Kornmann voor de tweede keer samen naar Peru om kinderen met schisis te opereren. Waar hij de eerste keer nog haar opleider was, stonden ze nu als collega’s aan de operatietafel. “We hebben aan een half woord genoeg.”

Ze kennen elkaar bijna tien jaar. Nirvana Kornmann (39) solliciteerde in 2017 bij Aebele Mink van der Molen (67): ze wilde plastisch chirurg worden. Dat ze bijna tien jaar later zo op één lijn zouden liggen, had de opleider bij hun eerste ontmoeting niet verwacht. “Ik vond haar erg welbespraakt en zelfverzekerd”, vertelt Mink van der Molen. “Ik dacht: gaat ze waarmaken wat ze zegt?”

“Zo zelfverzekerd was ik helemaal niet”, weet Kornmann nog. “Maar je hebt een tienminutengesprekje, je moet jezelf in een split second presenteren. Bovendien is de concurrentie in de plastische chirurgie heel groot. Dus je moet wel laten zien dat je er staat.”

In Utrecht zijn er voor de opleiding plastische chirurgie gemiddeld twee plekken per jaar te vergeven; de animo voor de opleiding is veel groter. Mink van der Molen denkt dat de handvaardigheid het vak zo geliefd maakt. “Het is mooi en verfijnd vakwerk met naald en draad en laat zich niet makkelijk in richtlijnen vangen”, zegt hij. “Een plastisch chirurg kan met weinig toe. Dat zie je in Peru: vaak hebben we niet meer nodig dan een lokale verdoving, een hechting, een mes, naaldvoerder en een pincet”.

Een half woord

Mink van der Molen is in zijn loopbaan 6 keer naar Peru geweest om voor de stichting Paz Holandesa kinderen met schisis te opereren die normaal moeilijk toegang krijgen tot medische zorg. In 2024 ging zijn pupil Kornmann, toen vijfdejaars aios, voor het eerst mee. Begin deze zomer waren de twee opnieuw samen in de Peruaanse stad Arequipa. Inmiddels zijn de verhoudingen veranderd: Kornmann is klaar met haar opleiding en nam in maart 2026 de plek van haar opleider over in de vakgroep in het UMC Utrecht/Wilhelmina Kinderziekenhuis. “Ze beheerst dit superspecialisme nu minstens zo goed als ik, zo niet beter”, zegt haar voormalig opleider.

In Peru werkten ze tien dagen lang zo’n 11-12 uur per dag. “Op de eerste dag zien we zo’n 60 kinderen op de poli en maken we het operatieschema, waarbij niet iedereen geopereerd kan worden vanwege complexiteit, comorbiditeit of simpelweg te weinig uren in een dag”, vertelt Kornmann.

“Wie wel, wie niet. De druk is hoog. Dan is het heel fijn en belangrijk om op één lijn te zitten. Wat ik grappig vind om te merken: we zijn totaal verschillende types qua karakter en achtergrond. Maar als het gaat om opereren, denken we hetzelfde en hebben we aan een half woord genoeg.” Mink van der Molen beaamt dat: “Bij problemen waarvoor geen standaardoplossing bestaat, maken we vaak dezelfde keuzes.”

Meester en gezel

Tijdens haar opleiding stonden ze samen maandenlang als ‘meester en gezel’ aan dezelfde operatietafel. “Aebele heeft enorme ervaring, maar toch staat hij altijd open voor inbreng van arts-assistenten”, zegt Kornmann. “Dit vind ik echt een kracht van Aebele. Tot het einde van de opleiding had ik een soort sparmomentjes met hem van: goh, hoe zullen we dit benaderen? Ik heb ontzettend veel van hem geleerd.”

Waar Mink van der Molen laat de kinder-plastische chirurgie is ingerold, had zij zelf al vroeg een duidelijke stip op de horizon voor haar loopbaan. “Ik weet nog dat ik in december 2020 terugkwam uit mijn vooropleiding heelkunde en aan mijn kinder-plastische stage ging beginnen. Begin 2021 dacht ik: ik vind dit eigenlijk wel erg leuk. Jij was jarig in februari en toen dacht ik: even checken hoe oud je bent geworden. Bleek dat jouw pensionering ongeveer samenviel met het einde van mijn opleiding.” Mink van der Molen: “Kijk, dat is een vooruitziende blik en assertief”.

Carpe diem

Ze delen hetzelfde arbeidsethos van ‘hard werken, niet zeuren’. Samen vormen ze een hecht team. Mink van der Molen geeft aan blij te worden van de attitude van Nirvana, die positief in het leven staat. “Zij is meer ‘carpe diem’ dan ik.  Het is fijn om met iemand op pad te zijn, die zegt: ‘We gaan ervoor, we gaan er wat van maken’.” Als Kornmann, naast de medische vakkennis, één ding moet noemen dat ze specifiek van haar opleider heeft geleerd, is het: “Waar het kan, meer loslaten en leren accepteren dat je niet alles kan sturen.”

Dat lijkt haar naar eigen zeggen steeds beter af te gaan. “Daarnaast wordt Nirvana ontspannen van opereren”, weet Mink van der Molen, wat volgens hem belangrijk is. “Als je je bij het opereren comfortabel voelt, hou je energie over om je op andere dingen te richten.”

Zaagtand

Hij is trots op zo’n sterke opvolger. “De evolutie is natuurlijk inefficiënt, want je bouwt in de loop der jaren veel vakkennis en ervaring op en bij pensionering vallen die voor een ziekenhuis of vakgroep plotseling weg. Als een soort zaagtand: de kennis bouwt op en dan zakt-ie weer en moet het weer opgebouwd worden.

Maar dankzij Nirvana hebben we in dit geval het dipje in kennis en ervaring heel beperkt kunnen houden. Dat geeft me een goed gevoel. Zo zie je maar dat een eerste indruk niet alles zegt. Nirvana werkt hard, is een echte teamplayer en zorgt als arts zeer goed voor haar patiënten. Zij is in het WKZ als mens en arts helemaal op haar plaats.”


Nirvana Kornmann is sinds september 2025 plastisch chirurg. Sinds maart 2026 werkt ze bij UMC Utrecht als kinder-plastisch chirurg in het schisisteam bij het Wilhelmina Kinderziekenhuis.

Aebele Mink van der Molen is kinder-plastisch chirurg in het Wilhelmina Kinderziekenhuis, voormalig opleider en emeritus-hoogleraar Pediatrische Plastische Chirurgie. In maart 2026 droeg hij zijn plek in het Wilhelmina Kinderziekenhuis over aan Nirvana Kornmann.

Op vrijdag een mail ontvangen met de nieuwste artikelen en blogs? > Aanmelden voor de nieuwsbrief

Delen