Ignace Schretlen
Zorg met het mes op de keel
Ignace Schretlen en zijn vrouw beloofden Gerda haar medische belangen te behartigen. Toen werd zij dement. Op het moment dat zij naar een verpleeghuis zou verhuizen, kwamen er beschuldigingen, intimidatie en dreigementen met rechtszaken van een onbekende meneer.
Een paar jaar geleden vroeg de alleenstaande Gerda Overeem* ons of wij als voormalige huisartsen haar medische belangen wilden behartigen, wanneer zijzelf hiertoe niet meer in staat zou zijn. Ondanks haar hoge leeftijd leidde deze intelligente, charmante dame een actief leven. Met haar oprechte interesse in mensen en brede belangstelling voor kunst en cultuur was zij bij menigeen erg geliefd. Natuurlijk kon ook haar van alles overkomen, maar dat uitgerekend Gerda door dementie zou worden getroffen viel ons toen vreemd genoeg buiten het blikveld.
Tijdens een opname raakte Gerda vermist. Alom paniek! Gelukkig werd zij nog op het terrein van het ziekenhuis aangetroffen. Daags erna was er spoedberaad: omwille van haar veiligheid moest Gerda tijdelijk naar een kleine, gesloten woonomgeving. Zodra voor haar in een hoog aangeschreven verpleeghuis een kamer zou vrijkomen kon zij hiernaartoe verhuizen. De situatie was niet alleen pijnlijk voor Gerda, maar ook voor onszelf en voor allen die haar een warm hart toedragen. Privé, en als huisarts, ben ik meerdere malen met dementie geconfronteerd.
Op een zondagochtend werden wij gebeld door een verzorgster van Gerda. Een meneer die bij haar op bezoek was, of zou gaan, wilde medische gegevens hebben. Het was ons onduidelijk wie die meneer was en wat hij met haar medische gegevens wilde doen. Om allerlei speculaties en wilde verhalen te voorkomen was de afspraak gemaakt dat wij iedereen dezelfde informatie over Gerda zouden verstrekken. De verzorgster gaf de meneer onze naam en telefoonnummer door. In het zorgverslag lazen wij die avond: ‘Mijnheer had papieren bij zich en ik hoorde van een collega dat zij mevrouw iets hebben laten ondertekenen maar wat precies was mij onduidelijk.’
Mijn vrees dat er ooit gedreigd zou worden met juridische stappen bleek terecht
Dat dierbaren van Gerda hun eigen gedachten over het gevoerde beleid hebben, getuigt van betrokkenheid. Een vriendin van haar ging echter nog een stapje verder. Zij vroeg de notaris of onze namen als medisch gevolmachtigden inderdaad wel in het levenstestament stonden. Ook wilde deze dame Gerda voor een second opinion naar haar eigen huisarts meenemen. De betreffende collega kreeg dusdanig verontrustende, negatieve verhalen over ons te horen dat hij zich door de specialist ouderengeneeskunde, die Gerda behandelde, gerust moest laten stellen.
Daags na zijn bezoek en twee dagen voor Gerda naar het uitgekozen verpleeghuis zou verhuizen, belde de meneer die haar medische gegevens had gevraagd, mij op. Het gesprek van bijna drie kwartier had het karakter van een verhoor. Waarom kon Gerda niet terug naar huis? En mocht dat niet kunnen, waren er dan wat verder weg geen betere plekken? Geld was geen probleem. Gerda wilde beslist niet verhuizen en wij handelden dus tegen haar wensen in. Ik probeerde alles rustig uit te leggen maar voelde hoe mij het mes op de keel werd gezet. Niets deugde, ik was kortzichtig en sprak mijzelf een paar keer tegen. Het kostte mij veel moeite om rustig te blijven.

Mijn vrees dat er ooit gedreigd zou worden met juridische stappen bleek terecht. De volgende ochtend kregen wij een brief van de meneer die inderdaad jurist bleek te zijn: ‘Indien u zou besluiten het uitdrukkelijke verzoek van mevrouw Van Overeem naast u neer te leggen, zal er een procedure tot aansprakelijkheidstelling volgen en aanwijzing van een andere gevolmachtigde’.
Dat laatste hoefde al niet meer, want na het telefoongesprek heb ik de handdoek in de ring geworpen. Wij zijn gezwicht voor intimidatie. Weg met onze volmacht! Heel jammer voor Gerda. Wij hebben met grote toewijding belangeloos onze taak uitgeoefend maar er is een grens. Het is nu wachten op een brief van de rechtbank. Of waren de juridische sancties louter als dreiging bedoeld?
* Om redenen van privacy is de naam gefingeerd