Ignace Schretlen
Aanmeld-ellende
Vanuit het Jeroen Bosch Ziekenhuis is volgens Ignace Schretlen een bedenkelijke trend naar zijn dorp overgewaaid: de aanmeldzuil.
Toen ik mij in ’s-Hertogenbosch als huisarts vestigde waren hier drie ziekenhuizen. Voor bloedonderzoek hoefden patiënten dus nooit ver te rijden. Ondanks knetterende ruzies tussen verschillende maatschappen zijn deze drie uiteindelijk gefuseerd tot een ‘half academisch medisch centrum’ met – hoe kan het anders – de naam ‘Jeroen Bosch Ziekenhuis’. Minder leuk voor de patiënten maar die kunnen tegenwoordig terecht bij één van de 35 prikposten die het ziekenhuis in de regio heeft neergepoot.
Kleinschalig
Ik houd van kleinschalige zorg. In de wachtruimte begroeten mensen elkaar en het personeel is er vriendelijker. Maar de laatste keren dat ik in Rosmalen bloed liet prikken was dat helaas anders en ik ken de boosdoener. Vanuit het Jeroen Bosch Ziekenhuis is een bedenkelijke trend naar ons dorp overgewaaid: de aanmeldzuil. Vroeger kreeg je een vriendelijk knikje van het personeel achter de balie maar nu bevindt zich op nog geen meter afstand hiervan zo’n gedrocht, dat mij verwelkomt.
‘U heeft duidelijk iets verkeerds gedaan’, concludeerde een dame op strenge toon, die het niet prettig vond dat ik haar stoorde
Machinevriendelijk
Tot tweemaal toe ging het mis en moest ik alsnog naar de balie. De eerste keer werd mij zo luid geïnstrueerd hoe ik machinevriendelijk met de aanmeldzuil moest omgaan dat andere patiënten, die ook problemen met dat bakbeest hadden, het in hun oren konden knopen. De tweede keer spuwde de aanmeldzuil een briefje uit waarop stond dat ik mij bij de balie moest melden. ‘U heeft duidelijk iets verkeerds gedaan’, concludeerde een dame op strenge toon, die het niet prettig vond dat ik haar stoorde. Ik bood direct mijn nederige excuses aan, maar wat er fout was gegaan weet ik nog steeds niet.
In enkele jaren tijd heeft de rage van aanmeldzuilen zich over heel Nederland verspreid. In de hal van het Radboud umc staan er een paar keurig naast elkaar in gelid onder toeziend oog van enkele gastdames en/of -heren. Deze werken echter anders dan in Rosmalen. In Nijmegen wordt niet om een identiteitsbewijs maar een barcode gevraagd: deze komt overeen met het patiëntregistratienummer.

De naam van de patiënt wordt vervangen door een oproepcode. Wie in Rosmalen bloed laat afnemen krijgt ook een barcode maar die is voor de laborante bestemd. Vermoedelijk ging het hier bij mij verkeerd, omdat ik de aanmeldzuil deze barcode liet scannen.
Ticket
De aanmeldzuil in het Radboud umc geeft precies aan waar ik moet zijn: ‘Hoofdingang, gebouw C, verdieping 0, route 725, Plein CO, Cardiologie’. Duidelijk! Op de plek van bestemming word ik opnieuw door een aanmeldzuil begroet. Die bevestigt – denk ik maar – dat ik niet ben verdwaald. Voor elke afspraak moet men zich aanmelden, maar zo’n aanmelding is pas geldig wanneer je een ticket krijgt. Toen ik recentelijk keurig op het scherm werd verwelkomd maar geen ticket kreeg, kon ik net zolang wachten tot een assistente mij in een inmiddels lege wachtkamer opmerkte.
Toen ik recentelijk keurig op het scherm werd verwelkomd maar geen ticket kreeg, kon ik net zolang wachten tot een assistente mij in een inmiddels lege wachtkamer opmerkte
Vorige maand stond in de Volkskrant een artikel met de veelzeggende titel Digitalisering zorg sluit Nederlanders buiten: Patiënten lopen weg bij een aanmeldzuil. Dit moet de NVZ (Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen) toch zeer ter harte gaan. Tot tweemaal toe vraag ik om een reactie.
Reactie NVZ
Citaat: ‘(…) aanmeldzuilen worden in het ziekenhuis neergezet om het aanmeldproces voor patiënten en medewerkers zo eenvoudig en prettig mogelijk te maken. Ze dragen bij aan onder meer het vereenvoudigen en versnellen van administratieve processen, en het voorkomen van wachtrijen bij de receptie.’ De NVZ bemoeit zich niet met aanmeldzuilen.
Wachten
Tegenwoordig worden patiënten in ziekenhuizen dus ontvangen door aanmeldzuilen. De tickets die ze uitspuwen zouden bijna visitekaartjes kunnen zijn. Ziekenhuizen gaan geen investeringen doen waarvan ze zelf niet op de eerste plaats baat hebben. Ik heb nooit lange wachtrijen in een ziekenhuis meegemaakt. En wat zou het wanneer er bij de balie na drie of vier maanden wachten op een afspraak met een specialist nog twee mensen voor jou staan? In Rosmalen heb ik wel een rijtje wachtende patiënten voor de aanmeldzuil zien staan, maar dat is verleden tijd, want er staan er tegenwoordig twee.
P.S. Inmiddels heb ik ook in een ziekenhuis in Eindhoven kennis kunnen maken met aanmeldzuilen, die deels zoals in Rosmalen en deels zoals in Nijmegen werken.
Lees ook: Domme dingen doen met slimme technologie
